Tripje met de fietstaxi

31-7-2012 12:38

Door Annelien Scheele

 

Bij de uitgang van CS staan twee aantrekkelijke heren in snelle kledij, die ons overhalen een ritje met de fietstaxi te maken. “Kwartiertje kost een tientje voor twee personen, we vertellen er ook wat bij.” Oké dan, lui als we zijn, laten we een ander zich in het zweet trappen om ons Rotterdam in te brengen. De rit is apart: er is zoveel opgebroken, dat we door nauwe stukjes moeten, rakelings langs afrasteringen met grote borden erop die ons een prachtig beeld van de stad beloven… in 2013.

De chauffeur fietst zich uit de naad en hijgend vertelt hij wat hij weet en vooral wat hij vindt: ”De kroegen zijn boos, boos op de burgemeester. Bij evenementen mag er geen alcohol meer geschonken worden. Nou, lekker dan, ze stevenen allemaal op hun faillissement af. Die man weet niet waar hij mee bezig is. De klanten blijven weg, de topdagen voor de Rotterdamse horeca zijn voorbij. Zal z’n geloof wel zijn.” Ondertussen wijst hij diverse gedupeerde kroegen aan. Wij leven gepast verontwaardigd mee.

We hobbelen verder en zijn de attractie voor voorbijgangers. Er worden foto’s van ons gemaakt, we zwaaien als waren we van de Koninklijke Familie.

“Zie je wel, de terrassen zijn leeg. Toeristen komen niet naar Rotterdam. Ik kan er net zo goed mee stoppen voor vandaag.” Zelfs bij de Mac op de Coolsingel, toch meestal wel een veilig oord voor wantrouwende toeristen, is het opvallend rustig.

Hij rijdt ons nog langs het stadhuis, want dat is speciaal. We rijden erlangs… en kijken… en rijden weer verder. Hij zegt er niet veel over.

Er ligt glas op het fietspad en niet zo’n beetje ook. De chauffeur probeert het te ontwijken, wat hem komt te staan op een flinke scheldkanonnade van andere fietsers. Hij waarschuwt op luide toon: ”Ja, er ligt glas, kijk uit, er ligt glas.”

We nemen nog een rondje Hofplein. Er zijn veel Chinezen, te voet en ook op fietsen. Zouden dat de toeristen zijn dan?

Op het Weena gaan we aan de andere kant van de weg, over het fietspad tegen het verkeer in. “Hier moet ik zo links mogelijk rijden, anders vallen we om,” zo stelt hij ons gerust. “Ik ken de wegen hier goed, en ik weet dat.”

We worden weer afgezet op de hoek van het Kruisplein. Net klaar met het strekken van de benen, staat de fietstaxi er weer. “Ik breng jullie wel naar het centrum, ik kap ermee voor vandaag.” Hup, wij er weer in, voor de laatste etappe. Hij vertelt ondertussen dat hij liever naar de Kaapverdische eilanden zou gaan. Daar komt z’n vrouw vandaan en dat staat al jaren op het programma. Hij fietst op de taxi omdat hij het zo leuk vindt. Daarnaast heeft hij een sportschool. Maar dit is zijn hobby. We gaan eruit bij het Maritiem Museum en nemen plaats op de felrode blokken die daar staan. Lekker in het zonnetje, drankje erbij. Voor ons is het wel weer genoeg zo. De toerist is bevredigd.

Rubriek Toerist010

Annelien Scheele

Annelien is communicatiefreak, journalist, moeder en heel nieuwsgierig. Heeft een fascinatie voor de 'eindeloze stad' Rotterdam en voor wat mensen drijft, boeit en bezighoudt. Soms...

Bekijk profiel