Dagje 010 van organisatie-die-leuke-dingen-doet-met-groepen

15-7-2012 01:23

Door Annelien Scheele

Hoe wordt de gemiddelde toerist door Rotterdam geleid? Deskundig? Gemakzuchtig? Intensief? Onverschillig? Onze Annelien deed een dagje 010 en 'proefde'. (Onderdrukt lachen mág...)

 

'Verzamelen bij Prachtig, onderaan de Erasmusbrug,' zo stond er op de uitnodiging van mijn werkgever te lezen. Het weer zat mee, de zon scheen en humeuren leken een goede dag te beloven. Bij aankomst werden we getrakteerd op het lekkerste stuk chocoladetaart dat sedert lange tijd in mij verdwenen was. Een aanrader! Een koene mevrouw in een soort uniform van een organisatie-die-leuke-dingen-doet-met-groepen ging midden op het terras staan. “Als ik je naam opnoem, ga je in de groep zitten die ik aangewezen heb”, schalde ze boven het Rotterdamse scheepvaartgeluid uit. Niemand durfde aarzelen en een vijftal minuten later zaten we in de juiste groep. Een vriendelijke schaduw-meneer in hetzelfde uniform deelde tassen uit. Daarin zat een kaart, een plankje met een pakketje opdrachten, een pen, een fotocamera, die overigens stuk was, een dagkaart van de RET, een voucher voor de watertaxi en flesjes water. “Jullie hebben tot 6 uur om de opdrachten uit te voeren. Als je te laat bent, krijg je strafpunten, als je te vroeg bent, levert het niets op”. .

 

'Gelukkig is er Google'

 

We vertrokken. Eerst de metro maar eens in, tenslotte laten we vrijkaartjes niet graag verlopen. Op het Wilhelminaplein moesten we eruit voor de eerste opdracht. Dat is dus één halte verder. Op het terras van een Japans restaurant naast het Nieuwe Luxor streken we neer: eerst maar eens wat drinken. En naar de opdrachten kijken. Er waren vragen over Rotterdam, véél vragen. Gelukkig is er Google. Zo weten we nu dat Boymans en Beuningen twee verschillende mensen zijn, dat het drijvend paviljoen Het Drijvend Paviljoen heet en ook wie de eigenaar is. We weten dat Montevideo nu de hoogste woontoren is en dat er heel veel ramen zijn in Hotel New York aan de kant van de parkeerplaats. Die vragen zijn vast ontwikkeld zodat je ook nog wat gaat zien. De mens anno 2012 wil weliswaar een puzzeltocht winnen, maar liever niet te veel bewegen.

 

Het was hier wel heel erg stil

 

We kregen het voor elkaar om driekwart van de vragen te beantwoorden zonder er geweest te zijn, enige foto’s te maken (bewijs!) en toen sloeg het schuldgevoel toe. We kregen medelijden met de barse mevrouw, die het spul had georganiseerd en besloten dan toch maar te gaan lopen: op naar de restaurants aan de Vijf Werelddelen. Makkelijke vraag: noem drie restaurants. Er waren er veel meer. Vervolgens naar de overkant. Café Nieuw Feijenoord lonkte, maar we waren sterk. Via de Oranjeboomstraat liepen we de Nassaukade op, op zoek naar een link met een pakje boter. Die vonden we bij Unilever. Blij met het antwoord keken we om ons heen…geen sterveling meer te bekennen, het was hier wel erg stil.

 

Een heuse water-ervaring

 

Twee werknemers uit de fabriek gingen op de watertaxi zitten wachten. Goed plan, we hadden de voucher nog. Een kwartiertje later kregen we met gevaar voor eigen leven een heuse water-ervaring. De nonchalante kapitein, of chauffeur, -hoe heet iemand die een watertaxi bestuurt eigenlijk?- klapte vol overgave op de golven en volgens mij kwamen we af en toe los van het water. Het was spannend, leuk en eng tegelijk. We werden aan de andere zijde van het water, aan de Boompjeskade weer afgezet, op tijd om geen strafpunten te ontvangen. Enthousiast bestelden we bier. We werden tweede.

Rubriek Toerist010

Annelien Scheele

Annelien is communicatiefreak, journalist, moeder en heel nieuwsgierig. Heeft een fascinatie voor de 'eindeloze stad' Rotterdam en voor wat mensen drijft, boeit en bezighoudt. Soms...

Bekijk profiel