Sexy schoenen

16-7-2014 11:47

Door Rob van Olm

Ik heb een cadeau voor mijn vrouw gekocht, waar ik eigenlijk niet mee thuis kan komen. Als ze die aantrekt steekt ze een halve meter boven me uit, en valt ze meteen om, zo hoog zijn de hakken. Een glanzender zwart heb ik niet eerder aanschouwd. Als u ze zou zien, valt u van de stoel van het lachen.

       Hoe heeft het zo ver kunnen komen?

       Ik ben al enige tijd gefascineerd door een schoenenwinkel in de Karel Doormanstraat: Silhouette: pumps, hoge hakken, naaldhakken en hoge laarzen, het zou zo de titel van een film kunnen zijn. Schoenen die je elders in de stad niet aantreft. Ik heb er ook nooit een vrouw mee zien rondlopen, met een gezicht van ‘kijk mij nou’. Op de website van de winkel staat een foto van een dame met een glimmend zwarte pet op en een zweepje in haar mond, verwijzend naar een bepaald soort vertier dat je kennelijk kunt hebben als je dergelijke schoenen in bezit hebt. Vermoedelijk worden ze  gedragen in gelegenheden, waar je als eenvoudige stadswandelaar niet komt.

       Maar daar gaat het me allemaal niet om, ik ben gefascineerd door de verkoopsters die er staan. Je zou toch verwachten dat er jonge, spannende meiden werken, die zich sexy voortbewegen op het exotische schoeisel. In plaats daarvan zuchten er twee bleke vrouwen, die met de beste wil van de wereld niet vereenzelvigd kunnen worden met de pumps en naaldhakken om hen heen. Vooral de zwijgzaamste van de twee, gehuld in een vaalgroen vestje, zou ik nader willen kennen. Ik zou haar vragen naar het moment waarop ze besloot te solliciteren. Hoe is de sollicitatieprocedure verlopen, bijvoorbeeld. Heeft ze gezegd dat ze altijd al geïnteresseerd is geweest in pumps en naaldhakken, maar dat ze die zelf niet draagt, vanwege een eelt probleem aan beide voeten.

       Een talkshow zou ik aan hen kunnen wijden, maar de twee dames reageren niet op mijn vragen en kijken me wantrouwend aan. Ze vermoeden een perverseling in mij,  dat zie ik heus wel, maar ik zal de eerste toch niet zijn die hun winkel betreedt en vreemde vragen stelt?

       Tijdens mijn derde bezoek herkenden ze me, waardoor ik niet meer terug kon. Ik bedoel, mijn nieuwsgierigheid verklaren was obscener dan een paar schoenen ‘voor mijn vrouw’ te kopen. Dus loop ik nu op de Oude Binnenweg met een tas van Silhouette in mijn handen. Om bij te komen van mijn actie en over de nabije toekomst na te denken, neem ik plaats op het terras plaats van Melief Bender, naast twee meisjes die de voorbijgangers cijfers geven en van commentaar voorzien.

       Ik kan het niet laten, open de tas en laat de schoenen zien.

       ‘Voor mijn vrouw gekocht,’ zeg ik.

       Benieuwd wat ze over mij te zeggen hebben.

Rubriek Toerist in eigen stad

Rob van Olm

De Rotterdamse schrijver en onderzoeksjournalist Rob van Olm (1947) publiceerde romans en journalistieke boeken, zoals 'Verloren dagen', een roman over de Spaanse burgeroorlog, en ...

Bekijk profiel