Het failliet van Karakus, top down en de staatsomroep

20-3-2014 10:23

Door Hans van Willigenburg

De staatsomroep was gisteren de enige die de raadsverkiezingen van A tot Z versloeg en in beeld bracht. Net als de grote drie partijen bewees de NOS niks te (willen) snappen van de dreun die de kiezer uitdeelde. Monopolies zijn over. Controle van bovenaf is tanende. De moderne burger gaat zijn eigen werkelijkheid maken en de partijen die daar oog voor hebben, gingen gisteren met de overwinningsbokaal aan de haal. Werkelijkheid 3.0 heeft de stemhokjes bereikt!

 

PvdA-leider Diederik Samsom kwam gisteren definitief tot de ontdekking dat er geen verband bestaat tussen eindeloos in tv-debatten verschijnen, in elke studio goedgemutst aanschuiven, het blazoen van de eigen partij via de tv-camera’s tot in den treuren oppoetsen enerzijds en welk hokje de burger uiteindelijk aankruist in het stembureau anderzijds. Al was hij nog honderden uren extra ‘on air’ geweest, de arrogante stijl van besturen van zijn partij, “top down”, was niet meer uit te wissen.

 

Ouderwetse 'patron' 

De Rotterdamse lijsttrekker Hamit ‘Erdogan’ Karakus was van deze regeerstijl misschien wel de meest pregnante vertegenwoordiger. Tijdens de campagne deed deze ‘patron’ niet veel anders dan de Rotterdamse kiezer kleineren tot een passieve consument voor wie hij en zijn partij ook de komende vier jaar (maar wie geloofde dat?) weer een leuke baan, een betaalbare woning, een gezellige wijk en totale, multiculturele harmonie zou gaan fiksen. Niet dat zijn idealen verkeerd gekozen zouden zijn, maar de wijze waarop de Rotterdamse PvdA deze ‘fiks’ voor zichzelf monopoliseerde (‘zonder ons gaat ’t niet’ zei Karakus bijna letterlijk) geeft aan dat de sociaal-democraten de voeling met de werkelijkheid van 2014 goeddeels verloren zijn. En hoezeer ze aan de wérkelijke vraag van deze verkiezingen voorbij zijn gegaan: hoe kiezen we een partij die naar ons lúistert en niet wéér een scherm van geruststellend PR-gepraat optrekt?

 

Niveau van een roddelblad

De manier waarop de NOS – nóg zo’n ouderwetse monopolist – verslag deed van het verkiezingscircus, was al even voorspelbaar en treurig. In plaats van kiezers en de uitslag serieus te nemen en te duiden, werden de kopstukken van de oude partijen toch vooral weer aan hun kop gezeurd of ze persoonlijk ‘consequenties zouden trekken’ uit de voor hun dramatische resultaten. Ofwel: politiek teruggebracht tot het niveau van een roddelblad. Kennelijk heeft de staatsomroep niet door dat ze volhardt acteur te zijn in een toneelstuk, waar steeds minder burgers zich iets van aantrekken. En waarvan steeds meer Nederlanders beseffen dat ze niets met de werkelijkheid van alledag van doen heeft.

 

Niet te stoppen machine

Leefbaar Rotterdam, ten slotte, dankt de overwinning aan een aanpak die heel wat beter aansluit bij de nieuwe werkelijkheid. Ruim twee jaar voor de verkiezingen begonnen zij hun campagne op de plekken waar het er, zeker lokaal, écht toe doet: de wijken zèlf! Zij legden daarbij een nederigheid en een toewijding aan de dag, die ongekend was voor Nederlandse begrippen en een rollende machine op gang bracht die door geen enkele scheet in welke krant of televisieprogramma gestopt kon worden.

 

Nu kijken of die campagnegeest bij LR zich voortzet als ze de hoofdmoot van het nieuwe college gaan vormen! Dus? De burger (veel meer) serieus nemen! En intensief met de stad gaan samenwerken.

 

Tot slot: het enige 'exportprodukt' van Hamit Karakus dat het navolgen waard is, is zijn hartelijke glimlach en zijn stabiele humeur.  

 

Stadslog is verheugd dat er, op het gebied van politieke duiding, 'concurrentie' komt van @VersBeton in de persoon van Peter van Heemst. Eens kijken in hoeverre hij los kan komen van zijn eigen verleden als PvdA-mastodont.    

 

Afbeelding / www.rotterdam.nl

Rubriek Ogen/Oren

Hans van Willigenburg

Hans van Willigenburg is een veelvraat. In 1989 debuteerde hij, na een studie literatuurwetenschap, als columnist bij De Volkskrant tussen 'kanonnen' als Remco Campert en Jan Blokk...

Bekijk profiel