De gestapelde pulp van Polare

3-7-2013 11:16

Door Hans van Willigenburg

Opvolger Selexyz Donner beste argument om voortaan alleen nog de échte boekhandel te bezoeken

 

Misschien moet ik dit stukje beginnen met een excuus, namelijk: dat ik zo’n verdomde egoïst ben, die regelmatig een boek koopt om er thuis in een stille kamer van te genieten en bij de kassa ijskoud opbiecht dat het geen cadeautje is maar, zo meld ik steevast de kassajuffrouw, ‘voor mezelf’. Eigenlijk plaats ik mezelf met deze handelswijze al zowat buiten de maatschappij, die, voor je het weet, tot de conclusie komt dat je een dorpsgek bent die op gezette tijden totaal onbereikbaar is, want de voorkeur geeft aan het staren in een boekje met verzonnen tekst terwijl miljoenen Twitteraars en Facebookers uit het diepst van hun hart foto’s, filmpjes en gevatheden de wereld in spuwen (waar jij, als arrogante boekenwurm, om duistere redenen geen kennis van wilt nemen). Voelde ik mij als gretige en nieuwsgierige boekenconsument tot voor kort nog ‘geëerd’ door een eigen, bijna stijlvol ingerichte supermarkt vol leeslekkernijen, genaamd ‘Selexyz Donner’: nu die keten failliet is, samenwerking heeft gezicht met De Slegte en doorgaat onder de eenheidsnaam Polare, is het duidelijk geworden dat ik lid ben van een uitstervend genootschap.

 

Boos, verdrietig…

In de kelder bijvoorbeeld  – waar het tot voor kort lekker grasduinen was in verse, buitenlandse literatuur en poëzie – loop je nu tegen een half vermolmde zee van gedateerde boeken over psychologie, filosofie, geschiedenis en reizen op.  Het is alsof een vijfsterrenhotel voor je ogen heeft besloten van zichzelf een jeugdherberg te maken. De informatiebalies waar voorheen in voorwereldlijke rust een vraag kon worden gesteld aan – toegegeven – nogal ingedutte medewerkers, zijn definitief opgedoekt. Het personeelsbestand van Polare beperkt zich in de nieuwe formule hoofdzakelijk tot het meest noodzakelijke: afrekenen. Misschien ben ik behalve egoïst ook tot op zekere hoogte een snob, en wil ik in een boekenwinkel de illusie koesteren dat het niet om bonnetjes gaat, maar om ‘geestelijk voedsel’ dat via mooie uitgaven van gerenommeerde uitgeverijen aan de mensheid wordt doorgegeven.  Welnu – die illusie wordt in de nieuwe Polare-winkel vanaf de eerste stap om zeep geholpen. Ben ik daar boos over? Verdrietig? Misschien. Maar het meest op de voorgrond tredende gevoel als ik de Polare-winkel na een korte inspectie verlaat, is dat ik niet wil bijdragen de lijdensweg van zo’n wanhopig fusiefiliaal – waar noch de kassabeheerders, noch de overige personeelsleden enig geloof of trots uitstralen - nodeloos te rekken, hoeveel 'belevingen', 'ervaringen', Tibetaanse kooklessen of andere rookgordijnen de marketingafdeling van Polare ook zal optuigen om de aandacht van het stof en de koffievlekken op de boekenkaften af te leiden.  

 

Voortaan, Rótterdammers, dus alleen nog - simpele conclusie - naar de échte boekhandel, v/h Van Gennep op de Oude Binnenweg 131b! 

Rubriek Ogen/Oren

Hans van Willigenburg

Hans van Willigenburg is een veelvraat. In 1989 debuteerde hij, na een studie literatuurwetenschap, als columnist bij De Volkskrant tussen 'kanonnen' als Remco Campert en Jan Blokk...

Bekijk profiel