Ik heb nu eenmaal geld nodig, en wel snel

18-6-2012 16:37

Door Daniël Dee

Om negen uur 's avonds werd ik gebeld door een privénummer. Ik had zojuist een sollicitatie gemaild voor de vacature van creatieve copywriter voor de Wehkamp. Aan de andere kant van de lijn hoorde ik een vrouwenstem vragen of ik gesolliciteerd had voor postbezorger. Ik antwoordde bevestigend. De vorige dag had ik namelijk online een aanmeldingsformulier ingevuld.

'U heeft nu een sollicitatiegesprek?' vroeg de vrouw.

'Daar weet ik niets van,' antwoordde ik. Naarstig vroeg ik me af of ik iets op het formulier over het hoofd had gezien. Waar moest ik sowieso zijn? En kon ik die locatie met een beetje goede wil nu nog snel bereiken?

'Nee,' zei de vrouw. 'Dat zeg ik u nu, zodat ik telefonisch wat vragen kan stellen. Komt dat uit?'

'Ja hoor, dat kan wel even,' antwoordde ik.

'Waarom heeft u gesolliciteerd voor deze functie?'

Ik viel stil. Wat moest ik antwoorden? Dat ik maatschappelijk totaal mislukt was en dat de vernedering van het post rondbrengen hoogstwaarschijnlijk het enige was waar ik nog voor geschikt was, hoewel ik daar ook geen garantie voor kon geven, maar ik had nu eenmaal geld nodig en wel snel ook?

Ik stamelde: 'Ik kwam de vacature online tegen, dus toen heb ik gereageerd.'

'Maar waarom?' drong de vrouw aan.

'Dan ben ik lekker buiten en bezig,' antwoordde ik.

De andere vragen benauwden me nog verder. Wat vindt u ervan dat het slechts voor tien uur in de week is? Wat vindt u van een uurloon van acht euro bruto? (Ik zei dat kan er mee door, maar dacht dat het een hongerloon was.) Bent u in het bezit van een eigen fiets? Heeft u een stevige bagagedrager? Kunnen daar twee tassen van 25 kilo per stuk op? Heeft u lichamelijke handicaps of andere gezondheidsproblemen die wij moeten weten?

Ik kreeg meer en meer het gevoel alsof ik een telefonisch consult van een psychiater onderging.

'U heeft een afspraak met Coen Groeneburg?' vroeg de vrouw ten slotte.

'Wanneer zou dat zijn? Ik weet daar niets van,' antwoordde ik.

'Dat ga ik u nu vertellen?' zei de vrouw aan de andere kant van de lijn die elke zin die zij sprak leek te eindigen in een vraag.

Ik maakte een afspraak om Coen Groeneburg te ontmoeten, die mij tegelijk met andere sollicitanten zou uitleggen wat het vak van postbezorger inhield. Nadat ik de verbinding verbroken had keek ik, voor mijn raam staand, naar buiten. Het werd al donker, mijn fiets stond gelukkig nog keurig vast aan het hek.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel