Het lippenstift-incident

8-6-2012 16:58

Door Daniël Dee

Nadat ik de poorten van de Algemene Begraafplaats Crooswijk heb gepasseerd valt er een zekere serieusheid van me af. Begrafenissen zijn nog steeds geen hobby van me en ik ben blij dat ik er niet dagelijks heen hoef. Ik heb ineens de aandrang om iets te doen wat het leven de moeite waard lijkt te maken. Daarom bel ik mijn vrouw. Zij kan wel even bij haar werk weglopen en stelt voor om koffie te gaan drinken.

Zonder aanwijsbare reden besluiten we bij Raoul op de Coolsingel te gaan zitten. Mijn vrouw bestelt een koffie verkeerd en ik een cappuccino. Het gebaar is niet groots en meeslepend, maar het voelt wel als lekker spijbelen.

Ik neem een slok van mijn cappuccino, waarop mijn vrouw uitroept: 'Er zit nog lippenstift op je kopje. Hè bah, wat vies. Daar heeft vast zo'n oud wijffie uit gedronken. Je moet echt een nieuwe bestellen.'

Door haar opmerking ben ik in gedachten weer terug op de verjaardagsfeestjes uit mijn kindertijd. Ik voel praktisch al die natte lippen van oudtantes op mijn mond. Onwillekeurig gaat er een rilling door me heen. Mijn vrouw bestelt een nieuwe cappuccino voor me.

De serveerster zet een verse cappuccino voor mijn neus neer zonder iets te zeggen. Ik bedank haar extra vriendelijk. De cappuccino moet ik uiteindelijk alsnog afrekenen.

Hoewel ik het lippenstift-incident van me af wil zetten, kan ik het toch niet laten om thuis op internet te kijken hoe Raoul door andere mensen wordt beoordeeld. Zo schrijft ene sushi-and-more op iens.nl: 'zeer slechte service! kom er nooit meer! Loop liever even door naar een andere koffietent in de buurt.' Lekkere2eter vult dat op dezelfde site aan met: 'vandaag een poging gedaan iets te eten bij Raoul. 20 min op terras gezeten zonder dat iemand een bestelling kwam opnemen.

Toen maar weer vertrokken naar elders. Tijdens het wachten hebben we minstens 8 stellen eveneens zien vertrekken zonder dat er bediening was geweest. ga zo voort.' En zo kan ook ik nog wel even doorgaan met het citeren van slechte recensies. Nou vooruit, nog één dan. Ene Celia laat op uitetenin.nl weten: 'Afwijzend en onverschillig. Gelukkig scheen de zon! Als je op zo een centraal punt zit, hoef je blijkbaar geen moeite te doen, de klanten komen toch wel.'

Vandaag scheen ook de zon. En het regende. En er waren rukwinden. En er zijn mensen die geen plezier hebben in hun werk. En er zijn mensen die helemaal geen werk hebben. Maar we leven nog, dus niet zeuren.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel