Als de stroom uitvalt verdwijnen er kinderen

25-6-2012 13:08

Door Daniël Dee

Vannacht zijn de lantaarnpalen weer uitgevallen bij ons in de wijk. Dat is op zich niet meer opmerkelijk. Wij zitten hier elke maand wel een paar keer in het donker. De ene keer valt de stroom binnenshuis uit, de volgende keer weigeren de lantaarnpalen weer dienst. En overdag staan ze verdacht vaak aan en verspillen zo nodeloos energie. Er wordt altijd wel een oorzaak gegeven: een fikse regenbui, werkzaamheden, buidelratten die een kabel hebben doorgeknaagd; maar uiteindelijk is het simpelweg wanbeheer.

Nu kan ik natuurlijk een zuur stuk schrijven over het voortdurende falen van deze stad, maar Rotterdam is al zo lang failliet en ik ben inmiddels zo murw gebeukt, dat ik daar de energie niet meer voor heb.

Het feit dat het volledig donker is op straat brengt al genoeg problemen met zich mee. De boeven en verkrachters zien dan juist kans om hun duistere praktijken uit te oefenen. Dus is er extra politie-inzet nodig, maar aangezien de stad failliet is, is daar natuurlijk geen geld voor. Ik maak me overigens nauwelijks zorgen over mijn eigen veiligheid. Ik zit warmpjes binnen met de deur op slot. Het meeste gevaar loopt onze brave jeugd, die dag en nacht, weer of geen weer, buiten in groepjes Red Bull staat te drinken. Nu ben ik zelf geen liefhebber van dat spul, maar de smaak komt klaarblijkelijk het beste tot zijn recht als het in de open lucht wordt gedronken.

Het geruchten dat er bij mij in de wijk steeds meer jongeren spoorloos verdwijnen, in nachten dat de lantaarnpalen niet schijnen, zijn niet van de lucht. Er wordt verteld dat ze opgepakt worden door bendes die zich verkleden als agenten. Het zijn dus geen echte agenten, maar criminelen die zich voordoen als bromsnor en co. Die arme jongens worden geboeid in een nep politiebusje gesmeten en komen daarna nooit meer thuis. Het bewuste politiebusje heeft geen kentekens. Niemand weet waar die kinderen naartoe worden genomen. Sommigen beweren de seksindustrie, anderen zeggen dat ze verhandeld worden als slaven voor de goudmijnen in Sierra Leone. Niemand weet iets zeker. In ongerustheid brengen wij de duistere nacht door en wij zijn immens dankbaar dat iedereen er nog is als de dag aanbreekt.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel