Aboutaleb's 'laatste' privilege

25-4-2013 15:50

Door Mark de Boer

Alleen de caffé latte is nog niet volledig gedemocratiseerd

 

Tijdens het zoveelste symbolische debat in de Rotterdamse gemeenteraad steekt de burgemeester - na enige aarzeling of dit wel het goede moment is - zijn vinger op. Niet om het woord te vragen en eindelijk eens uit te mogen schreeuwen dat het nu allemaal wel genoeg is geweest en we het over belangrijkere zaken zouden moeten hebben! Integendeel, hij blijft uiterst rustig onder het ‘frustrerende’ schouwspel dat zich voor hem afspeelt en brengt met het eenvoudige gebaar de trouwe bode achterin de raadszaal in beweging.

 

Onderonsje 

Op gepaste snelheid loopt de bode naar voren voor een onderonsje met de burgemeester. Waarom ze dit ritueel wekelijks blijven herhalen is mij overigens een raadsel aangezien de korte woordenwisseling vrijwel altijd resulteert in de bestelling van een caffé latte. Twee vingers in de lucht voor een toiletbezoek en drie voor een caffé latte zou afdoende zijn, maar ze zullen ongetwijfeld hun redenen hebben deze traditie in stand te houden. Als de bode enkele minuten later met een glimmend dienblaadje door het gangpad schrijdt kan hij rekenen op jaloerse blikken van gemeenteraadsleden ‘die ook wel wat zouden lusten’. Maar alleen de burgemeester in de zaal krijgt zijn drinken geserveerd (omdat hij als voorzitter niet van zijn plek kan), de rest mag het zelf gaan halen en buiten de zaal opdrinken.

 

Steekspel 

Gefascineerd door het schouwspel loop ik naar de koffiekamer naast de raadszaal en bestel daar een latte “zoals de burgemeester hem altijd drinkt”. Met het warme glas in de hand tuur ik door het raam naar buiten, naar de fontijn in de binnentuin waar zo lang ik mij herinner geen water meer stroomt. Ik waan me heel even op de stoel van de burgemeester, genietend van een zowat laatste privilege van een machtig man. Wat zou ik doen als ik burgemeester zou zijn? Hoe zou ik mij staande houden in het politieke steekspel? Omgaan met kritiek en allerlei verwensingen? En hoe zou ik een burgervader voor iedereen willen zijn terwijl ik wellicht met iedere zin, uitspraak of gedachte vast wel iemand uitsluit of wellicht voor het hoofd stoot…

 

Bewondering

In één ruk haalt de schelle ‘stembel’ mij uit mijn dagdroom. De gemeenteraad gaat stemmen over één of andere motie, vermoedelijk om weer een ‘signaal’ af te geven aan Den Haag. Ik heb bewondering voor de burgemeester en hoe hij zich staande weet te houden. Een goede bak koffie heeft hij op z’n tijd dan ook wel verdiend. Maar als ik het totaalpakket zo eens zie, geloof ik het denk ik wel. Ik haal m’n koffie zelf wel.

 

Ik laat mijn koffie staan en loop weer terug de raadszaal in.

Rubriek Coolsingel 40

Mark de Boer

Geboren Rotterdammer met een hart voor de stad. Zou het liefst iedere dag de Brienenoordbrug beklimmen voor het fantastische uitzicht. Hij bestudeert de dynamiek van het openb...

Bekijk profiel