STADSPROPAGANNJET

Hoor, hier bonkt het hart van Rotterdam...                                                                          ...zijn inwoners rijkelijk bijtijds hun nest uit.

Hoekig
Iedereen heeft een mening over van alles, dus ook poëzie D-day Communistisch communiceren Ogen/Oren
WEERTJE, MENEERTJE

Een prachtige dag om... - na een uitzonderlijke prestatie een veer in je kont te weigeren, omdat het sec een vervelend gevoel is- je hand niet voor jezelf in het vuur te steken, simpelweg omdat dat veel te heet is en gruwelijke brandwonden oplevert- te doen alsof je Minister van Volksgezondheid bent en beweren dat zogenaamd alcoholmisbruik vooral het trainen van de lever betreft- zeikerds die beweren dat je geen griep hebt, maar waarschijnlijk slechts een stevige verkoudheid omdat je nu eenmaal niet de drager van het influenza-virus bent, uit te leggen dat ze nog veel vermoeiender zijn dan de ziekte zelf- waarschuwingen aan te brengen op pakjes sigaretten met teksten als "Opgepakt worden in Teheran tijdens protesten tegen het Iraanse regime kan de gezondheid ernstig schaden"- aanbevelingen...

Hoekig
Lokatie, lokatie, lokatie! MM Kapster MM TASTBAARHEID Hoekig
De stad is een obstakel

Rotterdam heeft volgens mij niets met hardlopen te maken. Een marathonstad, dat wel, maar eentje die haaks staat op wat hardlopen is: de stad is een obstakel, een belemmering van mijn natuurlijke neiging om tijdens het hardlopen de blik naar binnen te keren. Neem nou de Bergweg in Rotterdam-Noord. Deze verkeersader van en naar het centrum van de stad is een berg van ruis. Het is woonplaats, drinkplaats, werkplaats, snackplaats en speelplaats ineen. Vol toko’s, belhuizen, buurtkroegen, rijscholen en shoarmatenten. Voluit schallende muziek, walmen friet en shoarma die zich vermengen met de uitlaatgassen van dubbel geparkeerde auto’s met deuren die zomaar kunnen openzwaaien. Stoplichten, ronkende motoren en allerlei lestuig in oneindig stationaire toestand. Er is ook een uitvaartvereniging di...

Ren je Rotjeknor
Als de stroom uitvalt verdwijnen er kinderen

Vannacht zijn de lantaarnpalen weer uitgevallen bij ons in de wijk. Dat is op zich niet meer opmerkelijk. Wij zitten hier elke maand wel een paar keer in het donker. De ene keer valt de stroom binnenshuis uit, de volgende keer weigeren de lantaarnpalen weer dienst. En overdag staan ze verdacht vaak aan en verspillen zo nodeloos energie. Er wordt altijd wel een oorzaak gegeven: een fikse regenbui, werkzaamheden, buidelratten die een kabel hebben doorgeknaagd; maar uiteindelijk is het simpelweg wanbeheer. Nu kan ik natuurlijk een zuur stuk schrijven over het voortdurende falen van deze stad, maar Rotterdam is al zo lang failliet en ik ben inmiddels zo murw gebeukt, dat ik daar de energie niet meer voor heb. Het feit dat het volledig donker is op straat brengt al genoeg problemen met zich mee...

D-day

Pagina's