'Fruit dat naar groente smaakt'

12-1-2015 10:13

Door Ramon de Groot

Ramon neemt poolshoogte bij de Markthal en constateert, qua food-beleving, onder meer een vreemde vermenging tusen groente en fruit

 

Ook na de opening van de Markthal is het op zaterdag nog gewoon mart op de Binnenrotte;  good old ambulante kraamverkoop. Op koude dagen, als de standhouders handschoenen zonder vingers dragen, en de koffiewagen een extra rondje maakt, zou je daar zomaar op dubieuze gedachten komen. Misschien toch even de voorverwarmde hal in? In één giant leap zó over de voortsloffende file van rollators, kinderwagens, én uiteraard, de eigen schaduw heen. Waarom ook niet? Een beetje aculturele pretentie kan immers geen kwaad. Goed, je moet daarbinnen wel tegen het gebral kunnen, maar evengoed trakteert zo’n lullo je op witte wijn en oesters, waarna je nek moeiteloos op de automatische piloot meekletst.                                 

'Ja, fijn dat ik er even langs mag, joh!' Vrijwel direct na deze mededeling voel ik een pijnscheut die wordt veroorzaakt door een wagentje dat me in de hielen rijdt. Ineens ben ik weer terug in een realiteit waar de klassieke koopman crescendogewijs 'bananen, bananen, bananen!' roept, gevolgd door 'kilo euro, kilo euro, kilo euro!' De laatste twee woorden worden overigens bijna ongearticuleerd uitgestoten, waardoor er een soort Frans aandoende fantasietaal ontstaat die het goed zou doen bij slangenbezweerders.                                                      

 

Op weg naar het einde, daar waar het aantal kraampjes uitdunt, zet een speelgoedhandelaar een pluche konijn op baterijen in een vierkante bak. Na enkele rondjes rijdt het demonstratiemodel zich vast. Ondanks de inspanningen van het knerpende motortje komt het diertje niet meer weg uit de hoek. Twee passerende meisjes staken hun discussie over de beste frietkraam om het schouwspel te bekijken. 'Wie de fuck gaat dit kopen?', vraagt een van de twee zich hardop af. Lachend vervolgen ze hun weg.                                                                      

 

Bij een fruitkraam bestelt een oudere man een kilootje appels. Welke hij hebben wil? 'Geef me maar Elstars, als je die hebt.' De gewenste soort blijkt ruim voorradig. 'Er is tegenwoordig zoveel keuze', vervolgt de oude, 'dat was een jaar of twintig geleden helemaal nog niet.' De groenteboer weegt de afgesproken hoeveelheid af. 'Maar Elstars waren er al wel hoor, twintig jaar terug. En eerder ook al.' De man, nu met de hand bij de mond en het volume gedempter: 'Kijk, ik heb een eenvoudige smaak, dus mij interesseert het eigenlijk niet. Maar laatst was ik daarbinnen...' Hij wijst richting de Markthal. '... en daar hadden ze fruit dat naar groente smaakt. Kleine besjes met de smaak van zoete tomaatjes.'

 

De groenteboer overhandigt het plastic tasje met de inhoud. 'Wij verkopen hier alleen groente die naar groente smaakt, en fruit dat naar fruit smaakt.' Nadat de man met zijn appels vertrokken is, informeert de groenteman zijn jongste bediende over de staat van het bedrijf. 'Je hebt gehoord wat ze daar verderop verkopen. We kunnen hier wel inpakken met onze handel.'

 

Afbeelding / www.grotescheur.nl

Rubriek Afgeluisterde gesprekken

Ramon de Groot

Ramon de Groot (1984) groeide op in Hellevoetsluis, rondde een studie af op de Erasmus-universiteit nadat hij succesvol een HBO-opleiding Journalistiek had doorlopen.   Hij ...

Bekijk profiel