Ook de troostprijs went nooit

23-4-2018 16:08

Door Hasko van Dalen

Na maandenlange afwezigheid is onze Feyenoord-correspondent, Hasko van Dalen, weer helemaal terug. En hóe! Met een uur persoonlijk verslag van de Bekerfinale, zoals alleen hij die kan schrijven.

Bekerfinales hebben altijd iets aparts. Feyenoord is dan te gast in de eigen Kuip. Dit keer was er zelfs sprake van een uitwedstrijd. Bovendien heeft de tegenstander recht op evenveel kaarten en is de helft van het stadion gereserveerd voor de zogenaamd neutrale toeschouwers. Voor de Feyenoord supporters betekent dit loten om een kaartje. Ik behoorde tot de gelukkigen, die een kaartje konden bemachtigen, al was het dan niet in mijn vertrouwde Vak V. Dit keer moest ik genoegen nemen met Vak Z, een parterrevak, waarin normaal gesproken iedereen staat in plaats van zit. Dat staan bleek ook wel nodig anders kon je niets zien. Het was dus geen beste plaats, maar zelfs de meest trouwe supporters moesten zich daarmee tevreden stellen. Achter mij zat “good old” Hans Fortuin, speaker bij de wedstrijden van Sportclub Feyenoord op Varkenoord en een van de samenstellers van de Hand in Hand special over Cor van der Grijp. Het mooie aan dit vak is wel dat je heel dicht op het veld zit. Je kunt de spelers naar elkaar horen roepen. Voor aanvang gebruikte een deel van de fans die geringe afstand tot het veld om de warmlopende grensrechters toe te schreeuwen dat ze vooral eerlijk en in het voordeel van Feyenoord moesten vlaggen. Een “Wamberto momentje” zoals onlangs in de wedstrijd tegen FC Utrecht, toen de meters buitenspel staande Dessers door de vlaggenist van dienst over het hoofd werd gezien konden we niet gebruiken.

Bekercircus

Ook om andere redenen is zo’n bekerfinale een heel circus. Het hele stadion is omgebouwd met reclames van de sponsors van het bekertoernooi. Ook buiten was er al het nodige van te zien. Er wapperden allemaal andere vlaggen en de loopbrug naar het station was versierd met plakkaten waarop de vorige bekerfinales stonden vermeld. Geheel naar Rotterdamse traditie was het plakkaat waarop de eindstrijd tegen Ajax stond, die destijds door de KNVB werd verkracht door die finale in twee duels op te delen, met eieren en andere troep bekogeld, zodat het nog moeilijk leesbaar was vanaf de brug op de Coen Moulijnweg. Voor aanvang van de wedstrijd landde bovendien een helikopter op het veld. Dit keer niet om in de Feyenoord traditie nieuwe spelers te brengen, maar om de Gouden Beker, in de volksmond Dennenappel genoemd, binnen te brengen. Verder waren er in de pauze meisjes in groene jurkjes van sponsor TOTO, die shirtjes in de tribunes schoten. Het mooie was bovendien dat supporters van Feyenoord en AZ voor aanvang kris kras door elkaar heen liepen zonder enige wanklank. Na afloop waren er ook geen confrontaties, want de AZ supporters waren al naar huis afgedropen toen de Feyenoord supporters nog nagenoten van de winst en naar de ereronde keken.

Zenuwen

De echte ontlading was trouwens al eerder gekomen. Het stiftje waarmee Robin van Persie de 0-2 scoorde zorgde voor extase. Op Vak Z zagen we het pal voor onze neus gebeuren. Als vanouds voelde ik de tribune heen en weer golven door het springen en dansen van de fans. Toch was daarmee de spanning nog niet geweken. Vanaf het begin gierden de zenuwen door mijn keel. Later hoorde ik dat zelfs Robin van Persie last had gehad van de zenuwen. Kennelijk had het hele elftal daar last van. Feyenoord was in het begin slordig aan de bal en de eerste echte kans was voor AZ. Giovanni van Bronckhorst gaf na afloop ook toe dat zijn ploeg slecht begon. Helaas hebben we dat dit seizoen vaker gezien, meestal met een slechte afloop. Feyenoord creëerde eigenlijk niets, tot plotseling de openingstreffer van Nicolai Jørgensen viel. Ook na de pauze was de eerste kans voor AZ spits Wout Weghorst. Reden waarom we zelfs na de 0-2 aan het bidden en smeken waren dat het alsjeblieft geen 1-2 mocht worden. De bevrijding kwam in de blessuretijd met de 0-3 van Jens Toornstra, die dus zowaar weer een keer scoorde in een uitwedstrijd, al was het dan toch weer in zijn eigen vertrouwde Kuip.

Slecht seizoen

De bekerwinst is voor de fans een doekje voor het bloeden. Het was immers een uitermate slecht seizoen. Vaak was het spel niet om aan te zien, stroperig met achterin eindeloos heen en weer spelen en voortdurende terugspeelballen op keeper Jones. Een paar maal verslikte de goalie zich daarin, wat onnodig punten kostte. Kortom, het was alleemaal niet best. Niet voor niets staan we een straatlengte achter op kampioen PSV. Optimist als we zijn kunnen we alleen maar hopen dat het volgend seizoen weer beter zal gaan.

Het genot van het winnen van een prijs, ook al is het dan volgens sommigen een troostprijs, went nooit.

Afbeelding / wikipedia.org

Rubriek Vanuit de Kuip

Hasko van Dalen

Hasko van Dalen (geboren 11 december 1949) is al meer dan 50 jaar supporter van Feyenoord en sinds 1983 een trouwe bezoeker van alle thuiswedstrijden. Zijn vaste stek is Vak V, waa...

Bekijk profiel