De droom van Dirk Kuyt & ons

16-5-2017 12:23

Door Hasko van Dalen

'Kampioenen! Kampioenen! Kampioenen!' Aanvoerder Dirk Kuyt bracht Het Legioen daags na de slotwedstrijd tegen Heracles (3-1) in extase op de Coolsingel, microfoon aan de mond. Ook onze Kuip-correspondent Hasko van Dalen vond het kampioenschap 'historisch', maar in zijn verslag van de slotwedstrijd klinkt, als altijd, ook veel nuchterheid door. Lezen maar!

Mooier dan afgelopen zondag kan het eigenlijk niet. Feyenoord werd in de eigen Kuip landskampioen dankzij een hattrick van Dirk Kuyt. Op Vak V hadden we de dag van ons leven. Zelden heb ik op een middag zoveel medesupporters omhelsd. De droom van Dirk en het legioen kwam uit. Na 18 jaar had Feyenoord eindelijk weer de titel veroverd.

Het was in alle opzichten een gedenkwaardige dag. De euforie die een week van tevoren nog had geheerst was volkomen weg. Zelfs de treinen naar Rotterdam en de trams van de RET naar De Kuip waren minder vol. Wie met het openbaar vervoer kwam ontdekte wel al op het station dat er iets bijzonders gaande was, want alle tassen en rugzakken werden gecontroleerd. Vele flessen en blikjes alcoholische drank verdwenen in politiecontainers. Maar verder had het veel weg van een thuiswedstrijd met wat extra lading, zoals die er ook was in de cruciale duels tegen PSV en FC Utrecht. Pas vlakbij het stadion kon je grotere verschillen merken. Het PMDS op Varkenoord werd opgeluisterd door een echte dj en was drukker dan ooit. Rond het stadion waren trappen afgesloten en stond een politiemacht van ongekende omvang. Eenmaal binnen leek de entourage op een beslissingsduel in de Champions League.

De kater verdreven

Op Vak V was de stemming ook anders dan normaal. Het hield het midden tussen hoop en vrees, of zoals de voorpagina van AD Sportwereld meldde: tussen hemel of hel. We hadden elkaar de week ervoor niet allemaal gezien, omdat we in andere vakken waren gestopt toen we op tv schermen moesten kijken naar de uitwedstrijd tegen Excelsior. Dus begonnen we met napraten over de afgang in die kampioenswedstrijd en de kater die we daaraan over hadden gehouden. Er waren heel wat supporters die sindsdien slecht hadden geslapen. Het onbegrip over de slechte prestaties op kunstgras was groot. Op Varkenoord ligt ook een kunstgrasveld en je zou toch denken dat ze daarop hadden kunnen trainen voorafgaand aan het cruciale duel op Woudenstein. We ventileerden ook uitgebreid onze verbazing over de stress die de spelers in die kampioenwedstrijd had bevangen. Ze leken op kleuters die ziek zijn door de spanning van een schoolreisje. In eigen huis zou ons zoiets niet overkomen bezwoeren we elkaar, want op radio en tv werd verkondigd dat Feyenoord thuis wel van Heracles zou gaan winnen en ook de meeste kranten dachten er zo over. We zongen de spelers moed in met een overgave als nooit tevoren, zwaaiden fanatiek met de vlaggen die de supportersvereniging had klaargelegd, klapten zoals hard als we konden en schreeuwden de ploeg luidkeels naar voren om die belangrijke eerste goal te maken. Dat die er al na 38 seconden kwam voelde als een bevrijding. De kater was in één klap weg.

Tranen op Vak V

Natuurlijk bleef de ware aard van de Feyenoord supporters op Vak V niet verborgen. De zenuwen namen eigenlijk alleen maar toe, want we vreesden de gelijkmaker. De 2-0 van Dirk Kuyt bracht daar voor een tijdje verandering in. Heracles kwam er niet aan de pas, leek zwaar onder de indruk en Feyenoord speelde alsof er ook echt niets te halen viel. Dat hield de ploeg niet de hele wedstrijd vol. Vooral in het begin van de tweede helft zaten we nagelbijtend op ons kuipstoeltje te vrezen voor de aansluitingstreffer. We wisten dat het dan nog kon gaan spoken. Bij Feyenoord gaat het immers nooit van een leien dakje. Het is altijd door de doornen naar de rozen. Bovendien hadden de spelers en technische staf van Heracles het vuurtje aardig opgestookt. Die ploeg had nog één punt nodig om de play-offs voor Europees voetbal te kunnen halen en beweerde daarvoor kansen te zien in De Kuip. Oud-Feyenoorder Armenteros liet weten dat hij graag topscorer wilde worden en dus in de Kuip een paar doelpunten ging maken om Nicolai Jørgensen in te halen. Ook al had Feyenoord nog geen thuiswedstrijd verloren dit seizoen, de vrees voor een gelijkspel op de valreep was er nog even. Zeker toen er een enorme kans voor de tegenstander kwam. Gelukkig maakte Dirk Kuyt daar met een benutte strafschop een einde aan. Daarna vloeiden de tranen op Vak V rijkelijk en viel iedereen elkaar in de armen. Ik denk dat ik met alle vaste supporters, mannen en vrouwen – op de rij waarop ik normaal zit en op de drie rijen daarboven en daaronder – in een omhelzing verwikkeld ben geweest. Zelfs toen we een uur na afloop van de wedstrijd en uitreiking van de schaal ons vak verlieten konden we niet nalaten elkaar nog eens te feliciteren.

We hadden een historische zondag meegemaakt. Dirk Kuyt had zijn droom waargemaakt en zoals hij zelf ook al zei, het was ook de droom van het legioen. Eindelijk weer eens landskampioen.

Afbeelding / Wikipedia

Rubriek Vanuit de Kuip

Hasko van Dalen

Hasko van Dalen (geboren 11 december 1949) is al meer dan 50 jaar supporter van Feyenoord en sinds 1983 een trouwe bezoeker van alle thuiswedstrijden. Zijn vaste stek is Vak V, waa...

Bekijk profiel