Champions League uit met een vreugde-explosie

7-12-2017 16:45

Door Hasko van Dalen

Feyenoord heeft met opgeheven hoofd afscheid genomen van de Champions League. In de laatste wedstrijd in de poule werd eindelijk een overwinning behaald. De ploeg liet zien dat het geleerd heeft van de eerdere wedstrijden tegen sterke tegenstanders.

Het zal wel een hele tijd duren voor we ooit weer de Champions League in de Kuip kunnen horen. Nou werd die woensdagavond ook al overstemd doordat de supporters er luidkeels ons clublied doorheen brulden. Zij hebben het niet zo op de UEFA. In hun ogen deelt de Europese voetbalbond ten onrechte belachelijke straffen uit voor vuurwerk, op trappen staan en een opblaasbanaan die toevallig op het veld dwarrelt. Volgens hen komen de meeste boetes ook door de falende organisatie van Feyenoord zelf. Het bestuur van Feyenoord denkt daar heel anders over en probeert het legioen keer op keer in het gelid te krijgen. De verhoudingen tussen beide kampen zijn daardoor al jaren bijzonder slecht. Zo slecht zelfs dat de clubleiding een spandoek verbood, waarin met de van speaker Peter Houtman bekende kreet “Doei, Doei” op ludieke wijze afscheid werd genomen van het Europees voetbal. Kinderachtig. Het is te hopen dat de nieuwe algemeen directeur daarin verandering kan brengen. Hij toonde in ieder geval zijn goede wil door zaterdag voorafgaand aan de wedstrijd tegen Vitesse zijn gezicht te laten zien op de vakken X en Z. Laten wij hopen dat hij erin slaagt om ook de voortdurende falende communicatieafdeling te hervormen.

Steun van het legioen

Door de al opgelegde en nog dreigende straffen van de UEFA had De Kuip woensdagavond weer het aanzicht van enkele lege vakken en hoge netten rondom het veld. Niet zo bevorderlijk voor de sfeer. Toch was die heel wat beter dan afgelopen zaterdagavond. Toen was het bitterkoud, zat iedereen op Vak V dik ingepakt en hadden we vooral aandacht voor de zakken pepernoten die rondgingen. Het voetbal was na het eerste kwartier en de fraaie goal van Jørgensen ook niet om aan te zien. Er werd zo vaak teruggespeeld op keeper Jones dat we uiteindelijk besloten om toch maar eens een afkeurend fluitconcert te laten horen. Ook al moesten we daarvoor dan even onze handschoenen uittrekken. Het laatste kwartier regeerde zelfs de angst, niet alleen bij de supporters, maar ook in het veld. Iedereen was bang voor een lucky shot, zoals van VVV, dat ons weer van de zege af zou houden. Tegen Napoli hadden we die angst helemaal niet. Er viel niets te verliezen. We waren allang uitgeschakeld en iedereen wist dat deze tegenstander een klasse te goed was voor Feyenoord.

Onverzettelijkheid

Bij het begin hadden we er ook nog alle vertrouwen in. Dankzij het befaamde TIFO-team werd de opkomst van beide elftallen omlijst door een ware vlaggen zee. Volgens sommige supporters was het ook een uitzwaaiwedstrijd. Wel was er enige verbazing over twee verassingen in de opstelling. Kenneth Vermeer keepte in plaats van Jones en de geblesseerde Nelom werd vervangen door de ach18-jarige debutant Tyrell Malacia. De mannen op Vak V die naar Manchester waren geweest hadden hem daar zien spelen bij Onder-19 tegen Manchester City. Volgens hen is het een talent en Nelom is bepaald niet onze favoriet op linksback. Dus hadden we er alle vertrouwen in dat hij zich staande zou kunnen houden en Feyenoord Napoli zou kunnen weerstaan. Dat vertrouwen werd al snel de grond ingeboord, toen de bal al na twee minuten in onze goal lag. We vreesden voor een enorme afstraffing. Napoli telde een stel uitmuntende spelers. Gelukkig wist Feyenoord de rug echter te rechten. Uit een fraaie voorzet van Berghuis kopte Jørgensen de gelijkmaker binnen. Die gelijke stand bleef lang op het scorebord staan, ook al was Napoli voortdurend sterker. Feyenoord stelde er wilskracht en onverzettelijkheid tegenover. Er werd geknokt voor de laatste kans op een zege in de Champions League.

Magie van De Kuip

Het leek fout af te gaan lopen toen Tony Vilhena zeven minuten voor tijd zijn tweede gele kaart kreeg en dus met rood het veld moest verlaten. Toen kwam echter opnieuw de zo befaamde magie van De Kuip naar voren. Opeens verscheen een zee aan fakkels en vlaggen op de Gerard Meijer Tribune. Andere vakken namen dat over. De rookwolken dreven boven het stadion en het legioen zette een keel op als nooit tevoren. Het inspireerde de spelers op het veld zodanig dat ze nog harder voor elke meter knokten. De beloning kwam in de extra tijd, toen St. Juste uit een corner van Jens Toornstra de winnende treffer binnenkopte. Je hoort of leest weleens dat een stadion ontploft van vreugde, nou dit keer was het in de overtreffende trap. Op Vak V sprong iedereen op, viel elkaar in armen, gaf high fives, bij sommigen stonden de tranen in de ogen, terwijl de tribune onder ons meegolfde op de vreugdedans. De laatste minuten heeft niemand op Vak V meer op z’n stoeltje gezeten. Bij elk balcontact van een Napolitaan telden we angstig de seconden af. Toen het laatste fluitsignaal kwam, was er opnieuw zo’n onovertroffen vreugdeuitbarsting.

De geschiedenis van Feyenoord kent heel memorabele Europacupwedstrijden. De media brengen deze nog regelmatig terug in herinnering. Deze wedstrijd tegen Napoli kan aan het rijtje worden toegevoegd. Als het heel lang gaat duren voor we Feyenoord weer thuis in de Champions League kunnen zien spelen, kan dat misschien zelfs niet meer in die magische Kuip zijn, nu de leiding van de club vasthoudt aan de bouw van een nieuw stadion. Het zou dus ook zomaar de laatste Champions League zege in De Kuip kunnen zijn.

Het Wedstrijd Magazine bewaar ik daarom maar als kostbaar relikwie.

Rubriek Vanuit de Kuip

Hasko van Dalen

Hasko van Dalen (geboren 11 december 1949) is al meer dan 50 jaar supporter van Feyenoord en sinds 1983 een trouwe bezoeker van alle thuiswedstrijden. Zijn vaste stek is Vak V, waa...

Bekijk profiel