Arbeiders verslaan grootkapitaal

16-9-2016 14:15

Door Hasko van Dalen

Heerlijk toch? Dat voetbal het mogelijk maakt dat geld even buitenspel wordt gezet en David wint van Goliath. Hasko van Dalen was aanwezig bij de volgens Kuyt ‘historische overwinning’ van Feyenoord op Manchester United en doet, als altijd, stemmingsvol en nauwkeurig verslag. 'Het werd een historische avond, waarover nog jarenlang zal worden nagepraat en met weemoed op zal worden teruggekeken.'

Mijn thuisfront is even niet blij met mij. Ik ben schor en gehoorgestoord. Het gevolg van een avond waarin we als Feyenoordsupporters ervoor zorgden dat De Kuip niet half leeg, maar bomvol leek. De geluidsexplosie na de goal van Tony Vilhena en het laatste fluitsignaal was oorverdovend. We hadden het geflikt. De armlastige arbeidersploeg uit Rotterdam-Zuid had het miljoenenensemble uit Manchester verslagen.

Met het geld dat Manchester United trainer José Mourinho dit seizoen aan transfersommen en salarissen voor nieuwe spelers mocht uitgegeven had Feyenoord makkelijk De Kuip grondig kunnen verbouwen. Waarschijnlijk het er dan niet zo troosteloos uitgezien als nu bij de eerste aanblik na binnenkomst. Door alle maatregelen die de directie had genomen vanwege dreigende UEFA sancties leek het wel een oorlogsgebied. De met doeken afgedekt parterretribunes vielen daarbij nog het minst uit de toon. De netten rond het veld waren echter absurd. Je kreeg de indruk dat je naar een wedstrijd kooivechten kwam kijken. Gelukkig gedroegen de supporters zich ditmaal voorbeeldig op een enkele uitzondering na. Op Vak J waren er toch weer enkelingen die een fakkel afstaken. Hoe dom kun je zijn? Dan ben je bewust bezig je eigen club naar de ondergang te helpen. De foto met de groene rookpluimen die uit het vak opstegen, ging direct de hele wereld over en prijkte prominent op de websites van de Engelse tabloids. Gelukkig stonden eromheen alleen maar positieve berichten over de fantastische steun van het legioen. De Engelse pers was er lyrisch over.

'Gelukkig konden we in de pauze stoom afblazen'   

Op Vak V was er ook een onaangenaam opstootje. Vooraf was er een smeekbede van de club om niet op de trappen te gaan zitten of te blijven staan. Enkele supporters die normaal gesproken niet in Vak V zitten hielden zich daar niet aan. Er werd zelfs beweerd dat er teveel kaarten voor het vak waren verkocht. Om mij heen waren echter nog verschillende stoeltjes vrij en helaas waren er ook supporters die twee stoeltjes tegelijk in beslag namen en zitplaatsen waarop alleen handtassen en rugzakken lagen. Helaas wilde niet iedereen die op de trap stond of zat gehoor geven aan het verzoek van de stewards om ergens anders heen te gaan. Enkele figuren kwamen de boel zelfs een beetje ophitsen. Het ontaardde in een kortstondige vechtpartij, waarvan een kind zo overstuur raakte dat het huilend met zijn vader uit De Kuip vertrok. Het drukte de sfeer in Vak V in de eerste helft behoorlijk. Gelukkig konden we in de pauze stoom afblazen in de wetenschap dat Feyenoord het doel keurig had schoon gehouden. De gelijke ruststand was meer dan menigeen had verwacht.

Als één man achter het elftal

Na de pauze gingen we dan ook helemaal los. Iedere goede ingreep van El Ahmadi, Botteghin, Kongolo of andere Feyenoorder werd met luid gejuich begroet. De strijdkreten rolden onophoudelijk van de tribunes. Het hele repertoire aan clubliederen trok voorbij. Naarmate de wedstrijd vorderde groeide ook in Vak V het geloof op een goede afloop. Toen Mourinho een driedubbele wissel pleegde en zowel Zlatan Ibrahimovic als Mephis Depay in het veld bracht, gooiden we er met z’n allen nog een schepje bovenop. Ieder balcontact van die oud-eredivisiespelers werd met gefluit begroet en elke mislukte actie ontlokte een hatelijk applaus en hoongelach. Als nooit tevoren stond De Kuip als één man achter het elftal. Het overtrof bijna mijn herinnering aan de gedenkwaardige wedstrijd tegen Olympique Marseille in december 1999, toen Kees van Wonderen al in de zesde minuut een onterechte rode kaart kreeg en het legioen daarna als elfde man de ploeg naar de overwinning schreeuwde. Ook nu trilde en sidderde De Kuip. Alsof we er met 60.000 supporters zaten in plaats van de 30.000 die waren toegestaan.

'We hieven treiterend "You'll never walk alone" aan' 

De vreugdeuitbarsting na de goal van Tony Vilhena was er dan ook één van ongekende proporties. Op Vak V stonden we allemaal tegelijk te dansen, juichen, schreeuwen, klappen, omhelzen en vuisten te ballen. Dit mocht de ploeg niet meer uit handen geven. Dus gooiden we er nog paar decibel extra tegenaan. De zenuwen gierden door de keel, vooral toen Zlatan op het eind nog mocht aanleggen voor een vrije trap. Gelukkig wist Brad Jones de bal te houden. Ook in de allerlaatste minuut van de verlenging was het nog even billen knijpen. Daarna kwam de ultieme ontlading. Bijna geen enkele supporter had De Kuip voortijdig verlaten. Toch zat er niemand meer, we stonden allemaal op onze stoeltjes te klappen en hieven treiterend “You’ll never walk alone” aan, het lijflied van Liverpool de grote rivaal van Manchester United. Het werd een historische avond waarover nog jarenlang zal worden nagepraat en met weemoed op zal worden teruggekeken. Zelden heb ik zo genoten van een overwinning, al ben ik nu dan nog schor en tuten mijn oren nog.

Afbeelding / www.fr-fans.nl

Rubriek Vanuit de Kuip

Hasko van Dalen

Hasko van Dalen (geboren 11 december 1949) is al meer dan 50 jaar supporter van Feyenoord en sinds 1983 een trouwe bezoeker van alle thuiswedstrijden. Zijn vaste stek is Vak V, waa...

Bekijk profiel