Nederhorst Zuid

12-8-2014 20:35

Door Rob van Olm

Oom Ko gaat goochelen bij het winkelcentrum in de Horstenbuurt. Zorgvuldig stalt hij zijn magische voorwerpen uit. Twee meisjes kijken gespannen toe en zouden wel willen dat oom Ko gaat beginnen. Hij legt allerlei touwen met knopen op een tafeltje. Daarnaast een paar bekers en natuurlijk een goochelstokje. Achter het tafeltje hangt een paars, gekreukeld gordijn. Daarachter zal hij verdwijnen, of tevoorschijn komen.

      Tot onze teleurstelling plaatst hij een kartonnen klok op de uitstalling en zet de wijzers op twee uur. De aanvangstijd. Nog anderhalf uur wachten! Wie houdt dat vol? Oom Ko zeker niet, hij gaat meteen langs de winkels lopen ijsberen.

      Ik steek de straat over en passeer de nieuwe woningen op de Nederhorst. Een oude vrouw zit voor het raam en kijkt naar de sloopwerkzaamheden van de rest van de Horstenbuurt.

        Een vuilniswagen draait de Diepenhorst in. Daarachter volgt een busje van een bloemenhandel en daarachter een begrafeniswagen. Er klopt iets niet aan de volgorde van de auto’s.

        Op een betonnen bankje dat aan de woningen is bevestigd, raak ik in gesprek met een bewoner. Het is eigenlijk iets te koud, maar ik durf hem niet voor te stellen binnen te gaan zitten. Als ik hem heb uitgelegd wat ik aan het doen ben, zegt hij met een permanent boze stem: ‘Ze kunnen beter de bewoners een verrassing geven.’

        Alsof ik het voor het zeggen heb, vraag ik hem wat hij zou wensen. Er volgt een reeks van vage verlangens, waarvoor zelfs de toverdoos van oom Ko te klein is. Ik vraag hem of hij wat concreter kan zijn. Hij wijst op de groenstrook voor zijn deur. ‘Dat kan beter een parkeerplaats worden.’

          Ik geef het op en groet hem.

          Als ik de wijk uitloop, zie ik een wit poedeltje tussen de benen van een paar mensen liggen. Hij is aangereden. Zijn achterlichaam is plat, als een halflege slagroomspuit. Hij zal de avond niet halen.

         Kinderen rennen me opgewonden voorbij. Het is half twee. Nog een half uur voor het optreden van oom Ko begint. Hij heeft een doek over z’n spullen gelegd, maar is zelf in geen velden of wegen te bekennen. Voor een goochelaar lijkt me dit de ultieme truc.

Rubriek Toerist in eigen stad

Rob van Olm

De Rotterdamse schrijver en onderzoeksjournalist Rob van Olm (1947) publiceerde romans en journalistieke boeken, zoals 'Verloren dagen', een roman over de Spaanse burgeroorlog, en ...

Bekijk profiel