'To be or not'

21-10-2015 12:15

Door Eric Ruygers

Eric Ruygers decodeert en nuanceert subsidie-speak van Paul Röttger, directeur van het Rotterdams Centrum Voor Theater, RCTH. 

 

“We hebben mensen nodig die anders zijn. Mensen die anders kijken, denken en doen, want daar leer je het meest van. Maar de samenleving wordt steeds harder. We zijn bang voor de ander, we drukken hem weg. Flats voor begeleidwonen verstoppen we in de periferie, bejaarden stoppen we in een bejaardentehuis en dan nog geclusterd: Surinaamse bejaarden in een Surinaams bejaardentehuis, Chinezen in een Chinees tehuis. We willen niet dat de ander ruimte inneemt. Terwijl ik geloof dat een goede, gezonde samenleving een afspiegeling is van alle soorten mensen die erin leven. En ik denk dat je kunst kunt gebruiken om een betere samenleving te creëren, en misschien levert dat juist betere kunst op.”

 

Aldus Paul Röttger bij de presentatie van de sinds 17 oktober bij het RCTH (Rotterdams Centrum voor Theater) te aanschouwen productie ‘To be or not’.

Mijn wenkbrauwen gingen omhoog. Ik dacht: is dit allemaal wel zo?

 

De samenleving wordt steeds harder

 

...in ruime zin lijkt me dat een juiste observatie, maar waar het de integratie van geestelijk en/of lichamelijk gehandicapten betreft, is juist de afgelopen decennia veel verbeterd. Dat het RCTH daar, in samenwerking met atelier Herenplaats een verdere stap in zet, is sympathiek. Sympathiek is ook dat het televisie-programma Syndroom de gouden televizierring wint. Mensen als Paul de Leeuw, Erwin Olaf en anderen hebben hun bijdragen geleverd. In hoeverre deze anderen in hun persoonlijk leven dichter bij Syndroom van Downers brengt, en andersom, is moeilijk te meten. Mensen brengen graag de handen op mekaar bij goede voorbeelden van anderen, zolang ze er zélf maar niet áán hoeven. Geen reden om op te houden ze ertoe te stimuleren natuurlijk.

 

Een goede aanpak 

Meer moeite heb ik met:

 

Flats voor begeleid wonen verstoppen we in de periferie...

 

Ik ging eens informeren bij het TriviumLindenhof.  (http://www.triviumlindenhof.nl/) Het blijkt daar absoluut geen beleid te zijn om begeleidwonenden in de periferie weg te stoppen, en de praktijk toont dat ook aan. Wel wordt ervoor gezorgd dat zij zoveel mogelijk binnen hun eigen netwerk, hun eigen buurt komen wonen, wat mij een goede aanpak lijkt.

 

Hetzelfde beleid bij bejaardenhuizen (een ouderwets woord voor wat tegenwoordig 'verzorgingshuizen' heet): ouderen worden, als dat hun wens is, zoveel mogelijk binnen hun eigen buurt geplaatst. Verzorgingstehuizen liggen zodoende over de hele stad verspreid. Mocht iemand uit het stadscentrum, met 65 jaar leefervaring binnen een omgeving van lege hectiek en dwaze drukte, de periferie verkiezen, vanwege de rustige omgeving, het groter groen-aanbod...het kán.

Dat onze regering bezuinigt op de zorg is een andere zaak, en een zeer zorgwekkende. Dat Surinamers, Chinezen, oorspronkelijke Nederlanders bijeen kluiten, komt voort uit een diep verankerde behoefte aan gelijkgestemden, in evenredige mate voorkomend bij alle genoemde groeperingen, en wat is er mis mee? Moeten ze zich ongelukkiger gaan voelen omdat bevleugelde beleidsmakers bij overheid of gemeente, of het RCTH, ze zo nodig graag bijeen willen zien? Wat niet bij iemand in het hart zit, kan niet worden afgedwongen. Niet met maatregelen van bovenaf, niet met stimuleringssubsidies, niet met wishfull thinking. En om in dit verband te stellen dat we niet willen dat de ander ruimte inneemt, dat  gaat wel érg ver.

 

So be it

Wie de Rotterdamse multi-culti samenleving beschouwt, constateert dat groeperingen elkaar tegenkomen op het werk, op een cursus, op de stoep. In het persoonlijk leven, waarvan het uitgaansleven een afspiegeling is, trekt men in het algemeen in clusters op. So be it. Het zou leuk zijn als men op de stoep wat aardig tegen mekaar is, dat wel. En als de een een uitstapje wil maken in de wereld van de ander, is dat nog leuker, maar ik zie het niet structureel gebeuren, en waarom moet het dan worden afgedwongen?

 

Het RCTH is een gedeeltelijk gesubsidieerde instelling, en daar zal wellicht iets tegenover moeten staan op gebied van integratiestimulering. Gelijke rechten en plichten, uitstekend. Maar laat mensen vooral ook in hun gelijk, waar zij hun éigen behoeftes willen volgen, in plaats van de kunst-matige.

 

Een boeiend interview met één van de acteurs van RCTH, Bram Legerstee, vind je hier

Rubriek Ruygoord

Eric Ruygers

Eric Ruygers, dichter met een zachte 'g' en een Rotterdamse pa, liet zich op de Maasgolven richting zeegat drijven. Klom op het Noordereiland even aan wal voor een broodje ...

Bekijk profiel