RET-gedicht (poëtische reactie op in metro aangetroffen vers)

10-9-2015 12:10

Door Eric Ruygers

 

Regels van een aardig gedichtje 

van Heytze afdalend met mijn ogen,

kom ik beneden en lees ik opeens

de woede in het gezicht van een meisje  

dat denkt dat ik háár zat te lezen.

 

Maar geen roedel konijntjes

op schoot, waarom zoúden die

konijntjes ook, waarom zou ík?

 

'Leesfout,' bedenk ik later, over

straat gaand met nog na-glimlach

op mijn gezicht, kijk ik opeens

in het volgende woedende

gezicht van een meisje dat denkt

dat ik naar háár lach.

 

Maar weer geen roedel konijntjes

mee huppende, wel groeiende

ergernis op het éigen gezicht.

 

Kijk ik opeens in het arrogante

gezicht van een moslimmeisje,

zij denkt dat ik mij erger aan háár.

 

Aldus wordt ergernis vanzelf waar.

Vicieuze cirkels. Waar je ook komt,

de wereld er onvolkomen rond.

 

En de konijntjes, alle buiten beu,

wachten mij op achter het raam

van - hoera! -eeen eigen huis,

waar eigen gedachten niet worden

misverstaan, opgelucht Ins Blaue

hinein, over van alles en nog wat,

zelfs méér dan dat kunnen gaan.

 

Rubriek Ruygoord

Eric Ruygers

Eric Ruygers, dichter met een zachte 'g' en een Rotterdamse pa, liet zich op de Maasgolven richting zeegat drijven. Klom op het Noordereiland even aan wal voor een broodje ...

Bekijk profiel