Frikandel XXL

20-1-2015 02:01

Door Sacha Boom

Na het eten probeerde Bas me te zoenen. Zijn adem rook naar frikandel met mayonaise. Ik duwde hem weg.

‘Je hebt net vlees gegeten.’

Alsof ik met mijn tong in een  mond ging roeren die net een vleesstaaf van fijngemalen slachtafval nog fijner had gemaald.

Hij knikte, maar keek teleurgesteld. Op de televisie was reclame. We rookten en dronken in stilte. Na een paar glazen whisky vleide ik me tegen hem aan. Hij sloeg zijn arm om me heen. Zijn hand rustte op mijn buik. Hij verplaatste zijn hand naar onder mijn shirt. Schijnbaar afwezig aaide hij mijn huid. We keken een natuurprogramma over insecten. Ik zag hoe het mannetje het vrouwtje penetreerde, terwijl zij zijn kop eraf beet. Hij wist nog net zijn sperma in haar te injecteren.

‘Jezus,’ zei Bas.

Het was anderhalf uur geleden dat hij de frikandel had gegeten. De whisky had zijn mond vast goed ontsmet. Zoenen kon nu wel. Ik aaide met mijn hand zijn stoppelige wang. Keek naar achteren en zocht zijn lippen. Hij boog naar voren. Zijn lippen voelden ruw. Er zaten kloofjes in. Maar hij zoende lekker. Zijn hand schoof steeds verder naar boven, waardoor hij mijn borsten langzaam ontblootte. Ik liet mijn hand tussen zijn benen glijden. Bas liet een boer. De frikandellenwalm kwam sloeg me in mijn gezicht. Ik trok me terug.

‘Je ruikt naar vlees.’ Ik zuchtte, ging een stuk van hem vandaan zitten en sloeg mijn armen om mijn benen.

 

Ik moest maar geen jongens meer daten die frikandellen aten. Het stonk en er zat geen toekomst in. Een keer ging ik met Bas naar de snackbar. Hij kocht een XXL frikandel. Dat was nieuw. Het ding paste niet op zijn bord, het hing er links en rechts overheen. Bas pakte de frikandel en bewoog hem heen en weer, zodat de vleesstaaf traag van links naar rechts boog, als een grote slappe lul.

‘Heb je ooit zo’n grote frikandel gezien?’ Ik zag dat hij onder de indruk was. ‘Hij smaakt ook vast drie keer zo lekker.’

Ik doopte traag mijn patatjes in mijn mayonaise en probeerde niet te kijken. Ik werd misselijk van de geur en het beeld erbij maakte het er niet beter op.

Het duurde lang voor hij hem op had. Hij hield het ding in zijn vuist, doopte het uiteinde in de mayonaise, terwijl het andere uiteinde gevaarlijk omboog. En dan beet hij er een stuk vanaf. Zijn ogen half dicht en in zijn mondhoeken mayonaise. Hij likte het weg met zijn tong.

‘Hmmm, zo lekker. Stukje?’ Hij reikte me het grijsbruine ding aan. Hield het voor me zodat ik ervan kon happen.

‘Nee.’ Ik draaide mijn hoofd weg.

‘Oké. Zelf weten.’

Hij at hem helemaal op. Op weg naar huis klaagde hij dat hij teveel gegeten had. Hij had zijn arm om me heen geslagen en leunde op me tijdens het lopen. Hij liet boeren die de uitlaatgassen van Rotterdam niet konden verhullen. Ook toen wilde hij me kussen.

 

Sinds die dag heb ik hem een paar maanden niet gezien. Bas dacht dat het was omdat ik ruimte nodig had, maar het was de XXL frikandel.

Ik draaide me naar Bas toe.

‘Bas, ik denk dat we elkaar een tijdje niet moeten zien.’

Rubriek Ruimtewezen

Sacha Boom

Sacha Boom debuteerde meet de verhalenbundel Vers #2, het resultaat van Topklas schrijven van de SKVR. In 2014 won zij de Grote Columnwedsstrijd van Metro, SKVR en Bibliotheek Rott...

Bekijk profiel