Lope te lope

31-10-2012 10:10

Door Anne Bloemendaal

Over speelfilm 'De Marathon' en het werkwoordje 'lope'...

 

Gisteravond ben ik naar de film geweest, De Marathon. In Pathé, twee keer volledig uitverkocht. Een regelrechte ode aan de Rotterdammers, de stad en aan het Rotterdamse taalgebruik. En een liefdesverklaring aan de pure omgangsvormen. Liefdevol je collega’s gek schelden, het ongemak van excuses maken, je liefde betuigen door middel van een moorkoppie. Geen grote gebaren, geen nuance, nee: alles of niets.

 

De enige uitzondering werd eigenlijk gemaakt in 020, waar het dan toch best goed bier drinken is in Café Nol. Maar volgens een ingewijde was dat uitstapje alleen maar ingevoegd om de film ook daar te kunnen draaien. Met ondertitels.

 

Ik vraag me af of de ondertitels dan ook het typische gebruik van het werkwoord ‘lopen’ op zullen nemen; behoorlijk essentieel in de Rotterdamse Taal & Letterkunde! Want je kan alleen hier lekker 'lope te lope', 'zitte te lope' of 'legge te lope'. En het best is dan nog met je vrienden 'lope te lope', want met je meissie 'leggie toch niet te lope' …. Toch? Of 'loop je dan te legge'?

 

Ik ga het toch nog eens vragen bij een échte Rotterdamse taalpurist, maak mij maar wijs!

 

Rubriek Pleurt op, ik hou van je

Anne Bloemendaal

Anne Bloemendaal woont en werkt sinds 2005 in Rotterdam. Zowel zakelijk als privé verwondert zij zich over de kracht van Rotterdam.

Bekijk profiel