Gemeentesecretaris twittert veel, maar zegt niks

25-9-2015 10:58

Door Stadslog Rotterdam

Philippe Raets weigert Stadslog een interview & mailen naar a.aboutaleb@rotterdam.nl levert ook niet altijd antwoord op

 

Hoewel Stadslog wellicht een kritisch medium over Rotterdam is, of laten we zeggen kritischer dan de meeste lokale media, is het ons tot dusver, na drieënhalf jaar, nog steeds niet gelukt om serieus met iemand ruzie te krijgen. Eén van de redenen is wellicht dat wij, zodra wij iemand interviewen, met open vizier het gesprek in gaan en de geïnterviewde na afloop, zoals dat gebruikelijk is, standaard de mogelijkheid geven ‘onjuiste zaken’ recht te zetten. Maar we hebben een 'scoop': de eerste ambtenaar die op categorische wijze een gesprek met ons weigert is binnen en het is niet zomaar een ambtenaar, nee, het betreft één van de ‘grote vissen’ in het bestuursapparaat, namelijk gemeentesecretaris en promotor van social media-gebruik Philippe Raets. Geheimzinnig over zijn weigering is hij, toegegeven, niet, want zodra ons verzoek hem via zijn favoriete medium – Twitter – bereikte, deed hij ons, bij wijze van afwijzingsmotief, onmiddellijk deze link toekomen, waarachter onze hoog gewaardeerde auteur Stefan van Hoek op even kritische als komische wijze Raets’ Twitter-account recenseert. Kennelijk is de heer Raets dermate in zijn wiek geschoten over dat stuk – waarin het thema ‘schijncommunicatie’ een centrale rol speelt – dat hij geen enkele vraag die namens Stadslog Rotterdam gesteld wordt, meer wil beantwoorden.

 

Schijndialoog

Is dat de transparantie die de gemeente Rotterdam beweert richting burger en pers belooft  na te streven? Is dat de dialoog met de stad die hij al twitterend voorstaat? Wat voor voorbeeld is Philippe Raets in deze voor zijn ondergeschikten wanneer één onwelgevallig artikel voor hem reden genoeg is elk contact te weigeren? En dat terwijl de gemeente Rotterdam ons, burgers, op de officiële website als volgt over de heer Raets voorlicht: 'Hij ziet het als een opgave om  de krachten die al in de stad en in de ambtelijke organisatie aanwezig zijn, aan te boren om in samenwerking de stad verder te ontwikkelen.'

 

Wat het extra wrang maakt is dat we hem niet zomaar wilden interviewen over zijn achtertuin, zijn favoriete songfestivalliedje of de knopen in zijn stropdas, maar dat Stadslog hem naar aanleiding van enkele ernstige incidenten in Rotterdam, waaronder deze, wilde bevragen over het thema ‘De Denkende Ambtenaar’. Ofwel, in hoeverre hebben Rotterdamse ambtenaren de ruimte om regels en procedures met hun eigen verstand te herinterpreteren? En hebben ze die ruimte niet, of zeer beperkt, in hoeverre is het gemeentelijk apparaat dan feitelijk niet bevolkt door ‘robots’, een typering die onder meer door de vorige Nationale Ombudsman, Alex Brenninkmeijer (thans werkzaam bij de Europese Rekenkamer) , in diverse beschouwingen gebruikt werd om één van de grootste bedreigingen voor geciviliseerd overheidsoptreden te benoemen. Kortom, geen luchtige materie, maar een serieuze thematiek waarbij het volkomen normaal is visie en standpunten van de gemeentesecretaris van Rotterdam, gelet op de eerder genoemde incidenten, aan een nader onderzoek te onderwerpen.  

 

Dan maar Aboutaleb...

Omdat de heer Raets geen teken van leven meer wenste te geven, heeft Stadslog Rotterdam het nog een treetje hogerop geprobeerd, bij onze burgervader Ahmed Aboutaleb, die in interviews herhaaldelijk aangeeft alle aan hem gerichte mail keurig te beantwoorden. Vanuit Stadslog Rotterdam zonden we hem de volgende elektronische boodschap.

 

Geachte heer Aboutaleb,

 

Enkele weken geleden heb ik als hoofdredacteur van Stadslog Rotterdam (www.stadslog.nl) uw gemeentesecretaris, Philippe Raets, benaderd voor een interview, met als werktitel ‘De denkende ambtenaar’. Doel van dit interview zou zijn Raets’ visie te onderzoeken over de wenselijke handelingsvrijheid van gemeenteambtenaren in Rotterdam, toegespitst op de vraag in hoeverre zij ‘slechts’ uitvoerders van beleid en regels zijn (daarmee nauwelijks een beroep doend op het eigen denkvermogen) en in hoeverre zij in specifieke situaties naar eigen inzicht mogen, en misschien wel moeten, handelen (daarbij afgaand op hun gezond verstand en hun kennis van de gegeven situatie).

 

Helaas heeft de heer Raets negatief op dit interview verzoek gereageerd. Dat is niet alleen jammer, het is wat Stadslog betreft ook in tegenspraak met de openheid die de gemeente Rotterdam richting burgers en pers zegt te willen betrachten. En misschien ook nog: een gemiste kans. Want zou de gemeente Rotterdam er geen eer in dienen te stellen dat zij, als ‘overheid dicht op de burger’ (dichter, in elk geval, dan de landelijke overheid), méér rekening houdt met de wensen en noden van burgers? En eventuele bewijzen daarvan als successen (annex voorbeelden van ‘modern bestuur’) kan presenteren?

 

Aanleiding om dit onderwerp op de agenda te zetten, is dat ons telkens weer signalen bereiken dat kwetsbare Rotterdammers regelmatig ‘klem’ komen te zitten in een volledig opgetuigde molen van regels en procedures, met als voornaamste reden dat ambtenaren, als puntje bij paaltje komt, te veel vanuit de regels (blijven) denken en handelen en te weinig vanuit de leefwereld en behoeften van de kwetsbare burgers waar het om gaat. Met alle, soms schrijnende gevolgen van dien, zie de onderstaande link naar een artikel waarin één van de conclusies luidt dat ‘ambtenaren steeds meer op robots gaan lijken’.  

 

http://www.stadslog.nl/het-feest-van-de-praktijk/rotterdam-macaber-decor-van-gevoelloze-gijzelingen

 

En dit gaat maar door… Zeer recentelijk stelde de Parketpolitie nog dat een Rotterdamse schuldenaar, een zwangere vrouw  die op korte termijn 1256 euro moest voldoen, ‘dan maar in de cel’ zou moeten bevallen.

 

Hopelijk kunt u Philippe Raets tot andere gedachten bewegen of iemand anders binnen de gemeente aanwijzen om over dit thema van gedachten te wisselen.

 

Namens @Stadslog010,                                                                            
Hans van Willigenburg

 

Onze burgervader stelde ons teleur. Hij hulde zich in stilte. Misschien is hij toch een iets minder communicatieve burgemeester dan hij ons in interviews voorspiegelt. Wél kregen wij ‘antwoord’ van mevrouw Astrid Blaak, namens het ‘secretariaat van de gemeentesecretaris’. Zij deelde ons het volgende mee.

 

Geachte heer Van Willigenburg,

 

Hartelijk dank voor uw mail.

 

De heer Philippe Raets laat weten geen interesse te hebben in een interview.

 

Met vriendelijke groet,

 

Astrid Blaak

 

Zelfbevestiging als persoonlijke software

Misschien moeten we onze zogenaamde scoop uit de eerste alinea (dat we als Stadslog voor het eerste ‘ruzie’ met iemand hebben) alsnog intrekken, want eigenlijk geeft Philippe Raets ons niet eens de kans een gesprek met hem te openen, laat staan van mening te verschillen over hoe een fatsoenlijke overheid met, bijvoorbeeld, kwetsbare burgers dient om te gaan. En van dat eventuele meningsverschil eerlijk verslag te doen.

 

Voorlopig verkiest Philippe Raets via zijn Twitter-account – héél transparant – louter hosanna-nieuws te verspreiden over ‘zijn’ Rotterdam, het ene wapenfeit na het andere wapenfeit aan elkaar rijgend tot een ononderbroken stroom van zelfbevestigende juichberichten.

 

Zou de pijn er misschien in zitten dat Philippe Raets zèlf een robot is, die niet het risico wil lopen door iets anders dan zijn eigen ijdelheid geprogrammeerd te worden?

 

PS: Stadslog geeft niet op en blijft pogingen in het werk stellen iemand binnen de gemeente over dit thema te interviewen

 

PPS: Philippe Raets lijkt een uitmuntend object voor de bestudering van een digitale overheid anno 2015 die de schijn van een dialoog wenst hoog te houden, maar zich ondertussen doof houdt voor elke vorm van wérkelijke conversatie

 

Afbeelding / Twitter-account @PhilippeRaets

 

Rubriek Over Stadslog

Stadslog Rotterdam

Bekijk profiel