Versplintering in lokale politiek is juist goed: méér, méér, méér!

22-3-2018 20:08

Door Hans van Willigenburg

Waarom Rotterdam blij mag zijn met deze verkiezingsuitslag & de partij Stadsinitiatief Rotterdam ondanks 0 zetels een schot in de roos is

Niet zo lang geleden beweerde een hoogleraar Journalistiek dat we niet langer ‘met de media’ leven, maar ‘in de media’. Dat zou betekenen dat het analyseren van hoe media werken, en dan vooral ook massamedia, bijna één op één iets zegt over hoe wijzelf werken. Media-analyse is zelfanalyse!

Burgers prikken door ‘frames’ heen

In het verlengde van deze gedachte wil ik een dag na de gemeenteraadsverkiezingen graag mijn observaties delen over hoe de gezichtsbepalende media zijn omgegaan met de zopas afgeronde verkiezingen. En daarbij wil ik beginnen met de constatering dat in de aanloop naar de uitslag en vlak daarna het dominante (en nogal dreigende klinkende) ‘frame’ in de media was dat Nederland onbestuurbaar dreigde te worden. En dat verdere ‘versplintering’ (inderdaad ook al geen vrolijke term) moest worden gevreesd. Ik dacht meteen: waarom moet dat gevreesd worden? Wat is er verkeerd aan als steeds meer burgers hun verschillende visies en afwegingen tot uitdrukking brengen in het stemhokje? Voor wie is dat een probleem? Een deel van het antwoord is natuurlijk onthutsend eenvoudig en pijnlijk: het is vooral voor de media zèlf, en dan met name voor de massamedia (en de bestuurselite die er achteraan hobbelt) een probleem dat het politieke landschap versplintert. Allebei leven ze van verhalen, van indelingen over ‘goed’ en ‘fout’, uitmondend in ideologieën (het is, in zekere zin, hun reden van bestaan). En door de aanhoudende versplintering wordt het voor hen steeds lastiger om die verhalen op een geloofwaardige manier te vertellen. Steeds meer ‘gewone burgers’ of ‘gewone consumenten’ prikken door de indelingen van de massamedia, hun gekunstelde ‘frames’, heen. In mijn ogen is dat alleen maar winst!

Vernieuwing buiten massamedia om

Ik mag het, bijvoorbeeld, in bijna alles oneens zijn met een partij als DENK, maar waarom zou dat moeten betekenen dat ik teleurgesteld ben over het feit dat DENK vanuit het niets met drie zetels in de Rotterdamse gemeenteraad komt? Misschien stond ik er niet bij te juichen, maar ik zou het, geloof ik, onheilspellender hebben gevonden als DENK niet in de gemeenteraad gekomen was. Het zou betekenen dat een kiezersgroep die zich, al of niet terecht, gediscrimineerd voelt niet het lef zou hebben of te angstig zou zijn om haar stem te verheffen. De opkomst van DENK is daarom, vanuit democratisch oogpunt, alleen maar een gezonde ontwikkeling! Net zoals ik het prima vindt dat het autochtone geluid, via Leefbaar Rotterdam, nog steeds luid en duidelijk klinkt. In Nederland worden politieke tegenpolen, of uitersten, als DENK en Leefbaar algauw als extreem (en dus gevaarlijk) neergezet. Ook hier geldt weer: ze springen wat moeilijker door het brave hoepeltje van de massamedia, maar betekent dat automatisch onbestuurbaarheid? Onzin! De echte vernieuwing zal zich – daar ben ik van overtuigd – juist buiten het beperkte speelveld van de massamedia afspelen, wellicht tussen DENK en Leefbaar. Je zou er bijna wat achterkamertjes in het stadhuis voor willen bijbouwen!

Stadsinitiatief Rotterdam, ga dóór!

Het is jammer dat de partij die de versplintering eigenlijk het beste symboliseerde, Stadsinitiatief Rotterdam, de gemeenteraad net niet gehaald heeft. Deze partij zag zich geconfronteerd met het duivelse dilemma dat ze wel aandacht wilde (zie deze vileine bijdrage van lijsttrekker Jos Verveen), maar met haar redelijk anarchistische (versplinterde?) organisatie niet voldeed aan de eisen van de massamedia, die militaire precisie vereisen bij het formuleren en overbrengen van de boodschap. Ik zou deze partij met klem willen adviseren door te gaan, het eigen netwerk uit te breiden met creatieve entrepeneurs, zodat er bij de volgende verkiezingen in de zogenaamde ‘haarvaten van de stad’ de noodzakelijk zaadjes al ruim van tevoren geplant zijn. Wij van Stadslog staan, als margemedium, in de startblokken om Stadsiniatief Rotterdam daarbij te ondersteunen, zoals we dat de afgelopen weken ook hebben gedaan. Wij geloven dat Rotterdam toe is aan (veel) meer creativiteit en complexiteit, hetgeen zich logischerwijs zal manifesteren in groeiende interesse voor niet-centraal gestuurde (internet)media zoals wijzelf, Vers Beton, Bogue, De Rotterdammert, etcetera, elk met hun kracht en zwaktes, stokpaardjes en allergieën. Lang leve de creatieve versplintering, ook in het lokale medialandschap, want…          

Hoe meer de eenvormige massamedia met hun mond vol tanden staan, hoe beter!

PS: tot slot zouden we het zeer waarderen als enkele veel gedeelde Stadslog-stukken over armoede in Rotterdam (met daarin remedies tégen die armoede) op het stadhuis, ter inspiratie, nog eens nauwkeurig gelezen zouden worden (alvorens een nieuw college van start gaat), zie hier, hier en hier

Afbeelding / www.pexels.com

Rubriek Ogen/Oren

Hans van Willigenburg

Hans van Willigenburg is een veelvraat. In 1989 debuteerde hij, na een studie literatuurwetenschap, als columnist bij De Volkskrant tussen 'kanonnen' als Remco Campert en Jan Blokk...

Bekijk profiel