Gers! #2 is gered

27-4-2013 20:40

Door Hans van Willigenburg

Martin van Waardenberg ‘draagt’ nieuwe editie

 

Nadat Stadslog de collega’s van Gers! hier en hier hebben verwelkomd in het Rotterdamse medialandschap, vroeg mede-initiatiefnemer @Veekens ons via Twitter of we, alsjeblieft, editie #2 ook van commentaar wilden voorzien. Bij deze.

 

We kunnen ons vergissen, maar het doel van Gers! magazine lijkt niet om Rotterdam, als complexe stad, te laten zien. Niet voor niets hanteert het splinternieuwe bladconcept de slogan ‘Rotterdam op z'n best’, met andere woorden: alleen wat goed, glanzend, ambitieus, succesvol en/of imponerend genoeg is, wordt in het blad opgenomen. De rest mag – plat gezegd – niet meedoen, anders dan het blad te consumeren en weg te zwijmelen bij lingerieontwerper Marlies Dekkers die de wereld wil veroveren, Ivy-schef Frans Geurds die het begrip ‘hocus pocus koken’ toelicht en de Rotterdamse mannen van ‘Must’ die het ideale format voor goedlopende dancefeesten in handen lijken te hebben.

 

Marketinginstrument

Misschien hoort bij het concept van ‘Rotterdam op z'n best’ dat je, net als in de eerste aflevering, niet te veel moeilijke vragen stelt en de geïnterviewde weerwoordloos de ruimte geeft om over zijn of haar successen, wensen, eigenschappen, ideeën en ambities uit te wijden (waarmee de kans jammerlijk blijft liggen te tonen waaróm deze of gene dan precies zo goed en succesvol is), maar dan nog blijft de vraag: wat is er Rotterdams aan het veroveren van de wereld, het perfectioneren van je menu of restaurant en het organiseren van succesvolle dancefeesten anders dan dat de hoofdrolspelers zich – toevallig? – binnen de gemeentegrenzen van onze stad bevinden? Andere steden hebben toch ook hun maatschappelijk meer en minder geslaagde figuren? Met andere woorden: als marketinginstrument staat Gers! Magazine veel meer een klasse van – succesvolle – Rotterdammers ten dienste dan de stad zèlf, want daar kom je weinig tot niets over te weten.

 

Sandwichformule

Het enige artikel dat de strakke (maar voorspelbare) redactieformule redt, is het interview met de oer-Rotterdamse cabaretier en acteur Martin van Waardenberg. De gewezen wederhelft van Wilfried de Jong is de enige persoon in het hele blad die niet in holle cliché's praat, zichzelf en de werkelijkheid ter discussie durft te stellen, lékker Rotterdams afgeeft op de politiek-correcte managerscultuur op het Mediapark te Hilversum en luidkeels verkondigt dat het leven zinloos is en iedereen die zichzelf al te serieus neemt een schop onder zijn hol verdient. (Zou hij vermoed hebben aan welk blad hij een interview gaf? En zouden zijn statements een impliciet commentaar zijn op de andere hoofdrolspelers? Wie weet… ) Hoe strategisch de bladformule van Gers! Magazine daadwerkelijk is en hoe weloverwogen Van Waardenberg als ‘drager’ van nummer #2 daadwerkelijk wordt gelanceerd, doet er niet toe: feit blijft dat het interview met de rascynicus met afstand het hoogtepunt van nummer #2 is en de zouteloosheid van de rest enigszins neutraliseert. Eigenlijk is Gers! nummer #2 een prachtig voorbeeld van de aloude sandwichformule: één flash van oprechtheid en  ‘couleur locale’ tussen inwisselbare promoartikelen die net zo goed over een andere stad hadden kunnen gaan.

 

Felicitatie

Tot slot past, ondanks alles, een felicitatie aan Gers! Als we het goed begrijpen zit er ook een editie #3 in de pijplijn en dat getuigt zo niet van smaak dan toch in ieder geval van vitaliteit en doorzettingsvermogen. Proficiat!

 

Meer informatie over Gers! Magazine en de locaties waar je 'm kunt meepikken/lezen, vind je hier

 

Afbeelding / www.corinneroosen.topic.is

  

 

Rubriek Ogen/Oren

Hans van Willigenburg

Hans van Willigenburg is een veelvraat. In 1989 debuteerde hij, na een studie literatuurwetenschap, als columnist bij De Volkskrant tussen 'kanonnen' als Remco Campert en Jan Blokk...

Bekijk profiel