'Is hier nu een boze, gefrustreerde grumpy old man aan het woord?'

21-3-2018 17:27

Door Nico Haasbroek

Traditionele media negeren bottom-up beweging 

In stembureau 140 heb ik vandaag  met mijn vrouw Mieke van der Linden en mijn dochter (die op de wijklijst van Groen Links staat) mijn stemplicht vervuld. Ik heb Barbara van de PvdA rood gemaakt, vooral omdat ik het onterecht vindt dat deze partij nog steeds zo gestraft wordt voor de samenwerking in de afgelopen vier jaar met de VVD. Bij het referendum heb ik tegen de ‘sleepwet’ gestemd.

Maar het belangrijkste vond ik mijn stem op ‘Wij of mij’ omdat ik me graag inzet voor de nieuwe politiek die te maken heeft met burgerkracht en doe-democratie. Gewoon in je eigen buurt met andere bewoners bezig zijn. Dingen proberen te verbeteren, anderen een handje helpen. Dat is het leukste dat er is en het staat mijlenver af van de Haagse politiek, de bureaucratie van de gemeente en de focus op de politieke poppetjes. Als ik kennis neem van zo’n doorgeslagen ruzie over een NIDA-tweetje van vier jaar geleden, dan vraag ik me af wanneer we weer gaan doen waarvoor echte politiek bedoeld is.

Gisteravond hadden we een mooi debat in Arminius. Het ging over het thema ‘Baas in eigen buurt’. De gemeente zegt en schrijft zelf ‘Meer buurt en minder politiek’, maar maakt dat streven in de praktijk veel te weinig waar.

Ik heb betoogd dat gebiedscommissies meer invloed moeten krijgen in plaats van inspraak. Vooral als wijken en buurten dat zelf willen en aantonen dat ze dat ook kunnen. Zoals dat het geval is in Delfshaven en de buurt Middelland. We mogen wel adviseren, maar die adviezen worden maar al te vaak door de gemeenteraad of de ambtenaren genegeerd of terzijde geschoven. Tijdens het debat werd de gemeente Rotterdam getypeerd en geroemd als proeftuin van de democratie. Voor een deel is dat terecht. Ik zeg alleen: maak van de gebieden, waar het kan en waar men het wil, nog meer proeftuinen. Geef de bewoners meer zeggenschap. Sta toe dat de democratie zich van onderaf verder ontpopt. Geef ruimte voor het maken van meerjarige toekomstplannen en laat wijken experimenteren met de lokale economie via onderzoeken naar de geldstromen, het opzetten van wijkfondsen en het maken van en werken met een eigen begroting.

Wat ik jammer vind is dat vooral de traditionele media nauwelijks belangstelling tonen voor wat ik de nieuwe politiek noem. De bewoners die overal in de wereld het heft in eigen hand nemen.  De omroepen zijn nog overwegend in de ban van de Haagse politiek. Op de lokale politiek wordt neergekeken. Voortdurend worden de amateuristische verkiezingsspotjes in beeld gebracht. Zitten de Haagse politici aan tafel, de lokalo’s zitten tussen het publiek en komen als tweede aan bod. Dat beeld.

De afgelopen weken heb ik veel media kort en zakelijk benaderd met de suggestie om aandacht te besteden aan uitingen van de nieuwe politiek.

NRC Handelsblad vroeg lezers een paar weken geleden in een nogal gekke oproep om onder de titel ‘Mijn gemeente is top’ louter te benoemen wat er allemaal goed in hun gemeente ging. Ik reageerde: “Of onze gemeente top is vinden we niet zo belangrijk. Wij zijn enthousiast bezig met de agenda van de burger in de buurt.” Degenen die aan de oproep gehoor hadden gegeven werden met mailtjes aan het lijntje gehouden en op 19 maart werden enkele reacties door opinie-redacteur Steven de Jong in een half ironisch half denigrerend stukje onderop pagina 19 sterk verkort weergegeven.

Toen ik vernam dat Nieuwsuur vanuit Rotterdam over de verkiezingen zou berichten, tipte ik twee collega’s om iets met de nieuwe poltieke trends in Rotterdam West te doen. Het werd een aardige uitzending waarin de Rotterdamse lijsttrekkers voor de zoveelste keer opdraafden en ook goed geproduceerde burgers aan het woord kwamen. Dat wel. Een van de benaderde collega’s, die bij mij in de buurt woont, kwam ik in het café om de hoek tegen en hij zei dat hij op mij ging stemmen. Bedankt Bas, maar daar was mijn advies niet om bedoeld

Voor de Jinek-redactie schreef ik, na een blijk van belangstelling van een van hun redacteuren, drie gedachten op: één, het gaat niet om Den Haag, twee, een nieuw fenomeen is “stadmaken” waar duizenden burgers, vaak ZZP-ers aan mee doen, drie, als meer dan de helft niet meer gaat stemmen, dan functioneert de democratie niet meer naar behoren.

De politiek zou de kiezers moeten vragen: "Wat doen wij fout, waardoor u afhaakt?” Er volgt geen reactie meer.  Omdat ik in de Volkskrant lees dat Rik Kuiper een boeiende serie over de verkiezingen in Rotterdam schrijft, stuur ik hem een mail met wat actuele ideeën. We spreken af in het koffiehuis. Goed gesprek, maar hij doet er (nog) niks mee.

Is hier nu een boze, gefrustreerde grumpy old man aan het woord? Ben je gek. Ik lach me rot. Weet langzamerhand wel een beetje hoe een samenleving functioneert. Maar ik denk ook dat het geen kwaad kan om dit soort informatie soms openbaar te maken. Laten zien wat voor keuzes redacties wel of niet maken. Ik signaleer via deze kleine serie blogs dat, terwijl de mainstream media bij de lokale verkiezingen clichématig met de Haagse lijsttrekkers en de oude politiek in de weer zijn, zich – vooral in de steden – fantastische nieuwe politieke ontwikkelingen voltrekken, die in het verlengde liggen van de kredietcrisis van 2007, van de Occupy-beweging, de inzichten van critici als David Van Reybrouck, Phillip Blom, Benjamin Barber, Jan Rotmans en Zef Hemel.

In onze parallelle wereld gaan wij met duizenden mensen gewoon door met waar we mee bezig zijn. Dag Steven, Bas, Eva, Rik of hoe jullie ook heten mogen.

Afbeelding / wikipedia.org

Rubriek Nieuwe politiek

Nico Haasbroek

https://nl.wikipedia.org/wiki/Nico_Haasbroek

Bekijk profiel