Vermicelli en druiven

25-7-2012 08:59

Door Marina Meeuwisse

Twee dagen geleden kwam de buurvrouw van de overkant langs. Lichtelijk uit het lood geslagen meldde ze dat de vermicelli van het merk Honig nergens meer te krijgen is in Rotterdam. Haar wereld stond op instorten. Ze legde uit dat ze de hele middag allerlei supermarkten was afgegaan in haar desperate zoektocht naar een felbegeerd pak Honig vermicelli.

 

Navorsing op internet leverde inderdaad op dat de vermicelli van Honig moeilijk te verkrijgen is: de Gelderlander berichtte er op 14 juni van dit jaar al over. En die schaarste grijpt om zich heen: ook in Rotterdam. Hoe dan ook, het leven van de buurvrouw kreeg een dramatische wending: voortaan zou haar soep nooit meer naar “soep” smaken. Want vermicelli van Honig, daar kan niets tegenop.

 

Ongemerkt dacht ik aan druiven. De druiven van een inwoonster in Bloemhof. Druiven die zij, met een enigszins geïmproviseerd stutwerk dat overigens prima voldoet, aan haar voorgevel heeft geplant. Druiven ook die zij regelmatig dieft om zoveel mogelijk vruchten te krijgen. Want druiven, gewoon eigen teelt, die doen haar denken aan haar tuin in Turkije. Telkens als zij haar druiven dieft is ze in gedachten weer even terug in de tijd. En de smaak van zelf geteelde druiven is ongeëvenaard, daar kan geen supermarkt tegenop.

 

Vermicelli en druiven, de nostalgie kan er van af druipen.

Rubriek MM

Marina Meeuwisse

Marina Meeuwisse combineert wetenschap en kunst. Vanuit wetenschappelijk oogpunt houdt zij zich bezig met perceptie, emotie, geheugen en fundamenteel onderzoek. Haar onderzoek focu...

Bekijk profiel