In alles is een oogopslag

9-9-2012 17:21

Door Marina Meeuwisse

Hoe gaat het eigenlijk met de Witte de Withstraat?

 Via via via heb ik gehoord dat het minder goed gaat in de alom geprezen Witte de Withstraat. Er zou, met name in de avonduren, weer flink gewheeld en gedeald worden in allerlei over verdovende middelen. Althans, dat meldde mijn via via via berichtgeving. Een berichtgeving die volgens dit orale netwerk oorspronkelijk afkomstig is van een bewoner, waarvan ik de naam niet ken.

 

Werk-technisch was ik in de buurt, dus ging ik er even kijken. Het is altijd interessant om na te gaan hoe het zit met de maakbaarheid van de stad. De Witte de With was immers ooit de Wipper de Wip straat en stond algemeen bekend als tippelzone, had louche cafés en illegale gokhuizen. Overheidsingrijpen heeft sinds de jaren 90 de identiteit van de straat omgetoverd van een tippelzone in een heuse kunst-as.

 

Vanwege die via via via berichten over de mogelijke teloorgang van de Witte de With vroeg ik me af of de natuurlijke krachten die in een samenleving opereren, het overheidsingrijpen langzaam maar zeker om zeep aan het helpen zijn. Zou de geografische ligging daar invloed op kunnen hebben? Want, zo zou je kunnen bedenken, het is niet voor niets dat de straat eens een paradijs van onder-wereldse activiteiten was. Dat moet haast wel te maken hebben met een strategische ligging: illegaliteit vraagt om onzichtbaarheid. Je moet dus snel het hazenpad kunnen nemen naar nabij liggende meer anonieme oorden, zoals de Schiedamsedijk.

 

Eerst is er een coffeeshop. In het café ernaast heeft de eigenaar zijn uitbating, naast allerlei bierreclames, rijk geïllustreerd met eigen werk: nageschilderde doeken van van Dongen. Nu moet ik zeggen dat er tenten op de Witte de With zitten die het altijd al goed hebben gedaan, in economisch opzicht. Die tenten hebben de maakbare samenleving overleefd, je vindt ze er nog steeds: eetgelegenheden met een exotisch tintje, zoals Warung Mini. The Attraction, RSIO voor al uw rollend materieel. En cafés zoals de Schouw en De Witte Aap, waar in tijden dat de kranten er nog bureau hielden, het journaille zich van oudsher verzamelde om de toestand in de wereld op de korrel te nemen. Recent is daar NRC café aan toegevoegd met een op de gevel geschilderde subtitel: “Man does not live by bread alone, sometimes there’st be a beverage.” Is de hoofdredacteur van het NRC hiervan op de hoogte? Is deze uitspanning bedoeld om de tanende omzet van de krant enigszins te verlichten? Oh, wacht, NRC staat in dit geval voor Nieuwe Rotterdams Café, het is een huiskamer voor creatievelingen en cultuurliefhebbers.

 

Aan de overkant staan enkele panden leeg, ze zien er op z’n zachts gezegd onverzorgd uit. Daarnaast zit een tatooshop. Verderop, voorbij de Spar, die er ook al sinds mensenheugenis zit, als je de Bazaar bent gepasseerd, zijn er aan de linkerkant inderdaad nog wat galerietjes te spotten. Of dat voldoende is voor een kunst-as? Als je vanaf de Eendrachtsweg de Witte de With inloopt krijg je eerder het idee dat je door een levendige horeca-as wandelt waar veel reuring op terrasjes is.

 

En die geluiden die ik via via via heb gehoord over de teloorgang? Daar heb ik weinig van gemerkt, ook al omdat het klaarlichte dag was. Hoewel? Ik zie op klaarlichte dag een man met een balpen een streepje van een halve centimeter op een witte muur zetten. Op mijn vraag waarom hij dat doet zegt hij: ”Ik oefen, want ik wil graffiti kunstenaar worden, ik begin klein.”  

Rubriek MM

Marina Meeuwisse

Marina Meeuwisse combineert wetenschap en kunst. Vanuit wetenschappelijk oogpunt houdt zij zich bezig met perceptie, emotie, geheugen en fundamenteel onderzoek. Haar onderzoek focu...

Bekijk profiel