DOE MAAR NORMAAL, DAN DOE JE AL SUPER GENOEG

29-1-2015 04:15

Door Stefan van Hoek

Goed. Ik drink dus – als iedere middag – een glas groene ijsthee met limoen aan de bar van – laat ik het 'een willekeurig café' noemen (de eigenares van café De Schouw heeft me namelijk te kennen gegeven dat ze niet meer in mijn verhalen wil worden vernoemd, noch wil zij dat ik de naam van haar kroeg nog vermeld) – en daar komt een stootachtige – laat ik haar maar gewoon als 'stoot' kwalificeren – helemaal aan het eind van de bar zitten, pal naast mij. Flirterig slaat zij haar lange, gekrulde haren zijwaarts over haar hoofd en toont mij zo haar hals. Een gebaar van feminiene overgave, heb ik weleens ergens gelezen

 

Zij opent een boek en gaat er de erudiete vrouw van de wereld zitten uithangen. Veel te snel naar mijn zin is haar aandacht echter al weer afgeleid. Jawel, hoe is het mogelijk, zij neemt haar slimme telefoon ter hand en vraagt of er ook wifi in de zaak is.

 

Nu weet ik dat – niet geheel toevallig – en ik antwoord dan ook bevestigend. Ik vertel haar het password, dat eenvoudigweg 'een willekeurig café' luidt.

   'Super', antwoordt ze. En dát had ze nou niet hoeven doen.

 

Het woord 'super' had ik nog niet eens van Sophia Loren in de zwart-wit tijd gepikt. Tenzij als in 'Superman', indien de actieheld in kwestie niet 'Batman' of 'Spiderman', maar inderdaad 'Superman' betrof. Daarnaast accepteer ik 'super' uit een vrouwenmond als de vrouw mijn chauffeurin is en zij stopt bij een tankstation waar nog een heuse pompbediende werkt, die haar vraagt welk soort of benzine zij had gewenst. En dan nog slechts als de chauffeurin in een auto rijdt met een tank waarin inderdaad 'super' moet. Dat laatste is vooral uit praktische overwegingen. Dieselmotoren schijnen niet echt sterk te lopen op super. En aan langs de kant van de weg staan, heb ik nu eenmaal een hekel. Al spreekt het voor zich dat in een dergelijk geval de chauffeurin hulp gaat halen, terwijl ik op de bijrijdersstoel tracht nog iets nuttigs te doen, zoals de volgende recensie lezen in een literair krantensupplement, van een boek dat ik hoogstwaarschijnlijk nooit zal openslaan, of mij afvragen of het niet eens tijd wordt mijn chauffeurin te vervangen voor een exemplaar dat wél op de hoogte is van het feit dat er diverse soorten benzine bestaan.

 

Maar om terug te keren naar de kern van mijn betoog: nee, heel erg dol op het woord 'super' ben ik niet, geloof ik.

 
 
Afbeelding: www.rijnmond.nl

Rubriek Hoekig

Stefan van Hoek

Hij werd geboren en groeide op in de hoofdstad van de provincie Zeeland. Na het afronden van zijn atheneum-opleiding verhuisde hij naar Rotterdam om verder te schaven aan zijn mens...

Bekijk profiel