IFFR IN ZINNETJES, EDITIE 2018

23-1-2018 02:42

Door @SLAM

De grappigste, meest opgeblazen dan wel bizarre zinnetjes uit het IFFR-programma, voor u uitgekozen door Stéphan Lam alias @SLAM

- Gedurende verschillende jaargetijden toont het fluïde water zich steevast veranderlijk, net als relaties en het leven zelf. -

- Cameraman/regisseur Lagarde dompelt ons langzaam onder in een droomlandschap en laat zien dat, zoals de Talking Heads zongen, "Heaven is a place where nothing ever happens". -

- Het hele verhaal bestaat uit gesprekken tussen de winkeleigenaar, de accountant en de verkopers, terwijl afwisseling wordt aangebracht met smaakvolle fade-outs van de winkel of herhaalde tracking shots waarop we een spin zien rondkruipen in de hoeken van het pand. -

- De gevierde Russische theaterregisseur Anatoli Vasiliev brengt met Asino (Italiaans voor ezel) een epische ode aan de ezel. -

- De camera observeert op speelse wijze hoe het trio tijdens deze meer en meer absurdistische reis meer te weten komt over hun onverwerkte trauma's. -

- Filmmaker Rodrigo Moreno maakt ons via flarden van levens en dynamische taferelen deelgenoot van zijn verwondering over het onversneden leven, ontdaan van drama. -

- De beweging zit niet in het camerawerk, maar in dansende sneeuwvlokken rond een eenzame lamp, het rollen van de golven of de dialogen en geluiden op de achtergrond - die verhalen van aankomen en vertrekken, zonder daar expliciet over te gaan. -

- In andere scènes volgen we de fotograaf, die soms op mysterieuze wijze verdwijnt. -

- Kunnen we dit heel misschien ook zien als parodie op een filmwereld die is gebaseerd op een leerlingsysteem dat Kumarasamy heeft getrotseerd door zijn eigen weg te gaan? -

- The Eyeslicer knalt rechtstreeks je oog in om het aan flarden te scheuren, te verwarren, en enigszins getroebleerd achter te laten met een niet-hiërarchische – maar wel zwaar gecureerde – verzameling van animatie, videokunst, reclame, muziekvideo en alles wat kan doorgaan voor bewegend beeld. -

- We vangen een glimp op van een soort gezinsleven, van een aantal gedragscodes binnen leefgemeenschappen en van een soort rechtspraak buiten de instituties om. -

- De sociologische precisie van het verhaal vindt een onontbeerlijke pendant in Campusano's formele en narratieve accuratesse, inclusief fade-outs in de eindscène, die wijzen op de poëtische instelling van de regisseur. -  

- Met de kracht van poëzie in plaats van toespraken pleit de film voor een vloeiende seksuele identiteit om onszelf te bevrijden. - 

- Doofstomme jongeman die door zijn schamperende omgeving 'de Gans' wordt genoemd, maakt de meest psychedelische reizen per faxmachine. -

- Een eigentijdse fantasie met veel ruimte voor interpretatie. -

- Een meditatieve film over bewegend en stilstaand beeld, over de tijd die het verschil maakt tussen die twee, en over de relatie tussen maker en onderwerp. -

- Meesterlijke regie en voortreffelijk camerawerk met als resultaat een bijzondere esoterische filmische meditatie. -

- Het is alsof de duistere krachten van de tijd, de goden van de lucht en andere elementen het einde verlangden van deze mannen, die droomden van een wereld met één geschiedenis, één taal, één godheid, één ras en één grondgebied. -

- …leggen een waardensysteem en een embryonale filosofie bloot die de liefde voor motoren overstijgt. -

- Boven alles negeert de film de originele Victoriaanse horror en heeft hij een unieke toon, met ironische, koddige en spitsvondige momenten en zelfs hele natuurkundelessen. -

- Onderdeel van het boeiende archiefmateriaal is zijn optreden in Japan met Butoh-danser Tanaka Min, ten overstaan van enthousiast reagerende autistische kinderen. -

- Eén scène belichaamt deze prachtige benadering: het stel slaapt op de achterbank van een auto en de rijp op de ruit verandert in een griezelige sluier, wat veel zegt over de lyrische empathie van de regisseur. -

- Pisaru is meer een sociaal-realistische film die al vroeg in de bovennatuurlijke versnelling gaat. - 

- De film toont, in medium close-up, in vier keer een klein half uur, drie vrouwen en een man die in één ononderbroken shot lezen in een boek naar keuze, waarna een kort citaat volgt uit het boek dat gelezen werd. -

- Een zeldzame ervaring van het ik in spontane staat. -

- Een subversieve, wilde en rauwe satire over het oorverdovende geluid van stilte. -

- Door Villaverde’s camera verandert het terloopse in het sublieme. -

- Een film met deze titel is natuurlijk geknipt voor IFFR. - 

- Plots komt de muziek opzetten en zoomt de film in op de aanwezigheid van een pianist, tot het beeld weer verstrooit... -

- Het mooie aan de film is de manier waarop Campusano de werkelijkheid weet te transformeren tot een filmische kosmos die bewoond wordt door bijzondere personages. -

- De ambitie van deze film is zowel precies als hooggegrepen: een exploratie van de filmgeschiedenis aanbieden die louter bestaat uit scènes met sterrenhemels. -

 

Rubriek Geenszins blind

@SLAM

@SLAM fungeert al sinds zijn geboorte als Rotterdammer. De liefde voor Rotterdam steekt hij niet onder stoelen of tafels (vrij naar Wijnschenk), maar is geenszins blind voor achter...

Bekijk profiel