De ondraaglijke lichtheid van het bestaan

9-12-2012 14:40

Door Marina Meeuwisse

Telefoon!

 

En dat terwijl ik met een reputatiemanager bespreek wat er te managen valt aan een reputatie …. Nee, maakt u zich geen zorgen, het heeft niets met mijzelf te maken. Het gesprek vindt plaats uit pure interesse.

 

Het is zomaar, een oriënterend gesprek, ongeacht van wie die reputatie is en ongeacht of het een (on)gewenste reputatie is, een oriënterend gesprek over het wat, waarom en hoe van reputaties en het managen daarvan.

 

Telefoon!

 

Ik kijk op mijn scherm. Het is de risicocoach!

 

Telefoon!

 

Geen slechtere timing mogelijk: bellen tijdens een gesprek met een reputatiemanager is vragen om moeilijkheden – of het nu oriënterend is of niet, vrijblijvend of niet. De reputatiemanager ruikt handel en vraagt: “Kunt u zich het permitteren om de telefoon niet op te nemen?”

 

Ik aarzel, want ook de risicocoach ken ik niet … Ik ben gewoon soms heel benieuwd naar het beroepenveld van de 21ste eeuw en vooral: waar kun je een opleiding volgen om reputatiemanager, risicocoach, datingcoach, opruimcoach, talentmanager, puberdeskundige en aanverwante artikelen te worden?! Staat zoiets officieel op een diploma vermeld?, dacht ik stilletjes.

 

Telefoon!

 

Ik aarzel niet langer en vraag de reputatiemanager wat zijn prijzen zijn, de effecten van zijn werk en wat de klant daarmee opschiet. De reputatiemanager aarzelt ….

 

Ik vraag of ik hem anders even de telefoon zal geven, dan kan hij met de risicomanager overleggen welk risico hij nam om zijn reputatie schade te berokkenen nu hij in gesprek is met een notoire kwaliteits-najager, die wars is van gebakken lucht en vindt dat het hoog tijd is dat eerlijke ambachten de waardering krijgen die ze verdienen.

 

Te laat! De telefoon gaat niet meer over.

 

De reputatiemanager staat op en zegt: “U begrijpt er niets van, dit is de enige manier waarop ik nog droog brood kan verdienen. De mensen zijn hopeloos, ze rommelen maar wat aan met hun reputatie, zonder te beseffen wat de gevolgen zijn.”

 

En, om zijn visie krachtig te onderstrepen, vervolgt hij: “Kijk nou naar het Kabinet …” Ik onderbreek hem door de deur open te zwaaien. Hij begrijpt het gebaar. Hij schudt me de hand en vertrekt, met licht gebogen hoofd.

 

Wel jammer dat ik nu nog niet weet waar hij zijn diploma’s, misschien wel met glanzende resultaten, gehaald heeft.

Rubriek De intrinsieke stad

Marina Meeuwisse

Marina Meeuwisse combineert wetenschap en kunst. Vanuit wetenschappelijk oogpunt houdt zij zich bezig met perceptie, emotie, geheugen en fundamenteel onderzoek. Haar onderzoek focu...

Bekijk profiel