Vriendschap is roddelen als twee ouwe wijven

29-8-2012 12:47

Door Daniël Dee

Goede vriend J. was bij mij op bezoek. Ik had hem zelf uitgenodigd dus ik was niet verwonderd.
Ik zette koffie (ik ben per slot van rekening een Nederlander) en vroeg: 'Hé, en met Coen op vakantie, ging dat eigenlijk goed?'
'Dat heb ik je gisteren toch al uitgebreid uit de doeken gedaan,' zei J.  
'Zal wel,' antwoordde ik. 'Maar toen had ik hem behoorlijk om. Ik ben dat allemaal vergeten.'
'Nou, dat was af en toe wel lastig,' zei J. 'Ik heb daar verder geen woorden aan vuil gemaakt tegen Coen. Het leek me niet echt verstandig om dat te doen. Maar god, wat is die jongen depressief zeg. Ik dacht dat ik niet zo super in mijn vel zat, maar af en toe merkte ik gewoon dat ik fysiek ook afstand van hem deed als ik met hem aan een tafel zat of zo. Dat ik fysiek echt mijn hoofd afwende omdat ik niet tegen dat zwarte aura kon.'  
'Baas boven baas,' zei ik. 'Er zijn altijd mensen die het nog slechter hebben. Noem het het Lourdes-gevoel.'  
'Zo ja, die jongen, poeh,' zei J. 'Er zat ook geen beweging in. Echt helemaal niet.'  
'Dat zal zijn vette lichaam zijn,' zei ik en schonk de koffie in.
'Dat heeft natuurlijk een weerslag op elkaar,' zei J. 'Jij hebt hem natuurlijk al heel lang niet meer meegemaakt.'  
'Nee. Niet meer sinds zijn vader is overleden.'
'Ik kan met Coen goed overweg. We hebben altijd leuke discussies met elkaar, maar na drieënhalve week dacht ik af en toe wel, jezus man, wat ben jij zwaar. Alsof ik met een blok beton op stap was. En dan bedoel ik niet alleen zijn gewicht. Zijn denkbeelden begrijp ik af en toe ook echt niet. Hij woont dus weer bij zijn moeder. Zijn moeder wil hem er eigenlijk uit hebben, want die heeft nu een nieuwe vriend. Logisch toch? Die jongen is vijfendertig. Weet je wat hij dan tegen mij zegt, met droge ogen? 'Tyft op. Na de dood van mijn vader heb ik alle financiën op orde gebracht en dat heeft haar flink wat geld gescheeld. Dus als ze me er nu uit wil hebben zal ze flink moeten dokken.' Op die manier, weet je wel. Ik heb op een gegeven moment tegen hem gezegd, toen hij dat een paar keer had gezegd, in week twee of zo: Niet om het een of ander, maar je zit zwaar depressief te wezen, je hebt geen flauw idee wat je wilt, en dan ga je thuis ook nog eens de darm lopen uithangen. Je weet gewoon dat het gaat escaleren. Ga er gewoon weg, weet je wel. Maak die eerste stap. Doe iets.''  
'Sowieso, dat je op je vijfendertigste nog bij je moeder wilt wonen, is natuurlijk ook niet helemaal gezond,' zei ik.  
'Het is geen kwestie van willen,' zei J. 'Hij heeft natuurlijk op zichzelf gewoond. Hij heeft een socialewoningbouwwoning gehad, maar hij maakt er helemaal niets van. Dat zegt hij zelf ook hoor. Hij zegt: 'Ik zorg toch niet voor mezelf.' En dat vindt hij allemaal wel best. Hij moet het zelf willen Hij heeft helemaal de motivatie niet. Hij heeft nergens motivatie voor.'  
'Hij heeft wel werk, toch?' vroeg ik en dronk mijn koffie.  
'Hij werkt nu bij defensie,' zei J. 'Dat houdt in januari op. Hij zit op de ICT-afdeling, dat is de kloten van de bok bij de defensie. Dat is MBO-werk. Hij zit zwaar ondergewaardeerd werk te doen. Onder zijn niveau. In de sector waar hij thuishoort, in de sector waar hij goed is, voelt hij zich ook niet thuis, want daar werken van die regelrechte autisten. Dat is een beetje zijn makke. Hij heeft natuurkunde gestudeerd. Hij vertelde van die verhalen. Als hij daar dan op de universiteit bezig was, dan was er weleens een borrel, en dan zat iedereen stilletjes op een krukje om elkaar heen en er werd gewoon geen woord gezegd. Daar zit je dan. Dus ik snap hem wel.'
'Kan ook wel weer heel fijn zijn,' zei ik. 'Lekker rustig. Geen last van je collega's.'
'Het punt is: Coen is zo verschrikkelijk rete-intelligent die kan echt alles wat je maar kan verzinnen de grond inboren.'
'Daar hoef je niet intelligent voor te zijn,' zei ik. 'Dat is niet zo moeilijk. Een cynicus kan alles de grond inboren.'
'Hij is heel cynisch geworden,' zei J. 'Hij ziet niet heel erg het nut van wat dan ook. Daar werd ik op een gegeven moment knettergek van, want hij is wel helemaal manisch over de economie. Daar loopt hij voortdurend over te zaniken. Maar na drieënhalve week had ik het wel eens een keertje gehad met zijn gelul over de economie. Het ging maar door, het ging maar door, eindeloos geouwehoer over die economie. Het was een leuke vakantie, ik heb alleen af en toe bewust afstand van hem moeten nemen. Onbewust heeft hij wel de neiging om heel erg te zuigen, om mij mee naar beneden te zuigen.'
'Dat zal,' zei ik. 'Ik weet het natuurlijk niet. Ik heb hem echt allang niet meer gezien. De laatste keer dat ik hem gesproken heb was op de begrafenis.'
'In februari.'
'Ik kan me wel voorstellen dat je eens in de zoveel tijd een goeie avond met hem uit kunt gaan. Sterker nog: dat weet ik zeker. Lekker ouwehoeren.'
'Ja, en ik kon ook echt om hem lachen, alleen het punt is, de elementen waar ik altijd bij hem om moet lachen...'
-Die neemt hij serieus,' vulde ik aan.  
'Dat blijkt dus echt bloedserieus te zijn,' beaamde J. 'In dat huis bij zijn moeder zit hij dus in de Vereniging van Eigenaars als bestuurslid. Het eerste wat ik dacht was: 'Wat heb jij daar te zoeken, lul? Wat ben je nou aan het doen? En waarom doe je dat?' Maar goed, dat is tot daaraan toe, maar dan heeft hij daar ook nog eens een keer een complete fittie... Het is niet eens meer een...'
'Oorlog?' suggereerde ik.
'Hij heeft gewoon een complete oorlog met een ander bestuurslid, die hij de pisvlek noemt. Zo'n man van een jaar of zeventig. En die lopen elkaar volledig het leven zuur te maken. Hij kan het dus niet laten om het daar elke keer weer over te hebben. Toen hij voor de zoveelste keer erover begon, zei ik 'Moet je jezelf nou horen man. Waar gaat dit nou eigenlijk over? Zo'n bejaarde oorlogsveteraan loop jij het leven zuur te maken. Heb je wel een leven? Heb je wel iets?''
'Het is een fenomeen,' besloot ik en vroeg: 'Nog koffie?'

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel