Junkfood for the brain

29-7-2013 21:36

Door Daniël Dee

Hans Teeuwen hield een interessant betoog over de vrijheid van meningsuiting versus de radicale islam, tenminste als dit het jaar 2004 was. Het enfant terrible stak zelfs een sigaret op in de studio van de publieke omroep – wat een rebel is hij toch. Wilfried de Jong was een voortreffelijk interviewer, waardoor er jammer genoeg niets te klagen viel voor het kijkerspubliek, dat genoegen werd ze ontnomen. Gelukkig werd er wel snooker getoond.
Kort samengevat is dit wat er zondagavond gebeurde tijdens de eerste Zomergasten van 2013, als ik twitter mag geloven, want zelf heb ik niet gekeken. Opmerkelijk waren de harde tweets van schrijver Abdelkader Benali over de vermaarde cabaretier, alsof hij zich persoonlijk in zijn wiek geschoten voelde. Wat nogal krom is, daar hij eveneens van mening was dat Teeuwen achterhaalde kletskoek te berde bracht.  
Dat ik niet naar Zomergasten heb gekeken komt niet voort uit een principiële overweging, ik vind het nog steeds mooie televisie. Ik heb niet gekeken omdat ik geen tv heb. Er is eenvoudigweg geen ruimte meer in mijn bestaan om nog een verslaving te onderhouden. Hoewel ik rationeel ervan overtuigd ben dat er geen bal op de tv is, ben ik er niet voor weg te slaan. Ik ben een niet praktizerende TV Maniac. Druk mij een afstandsbediening in de hand en er is geen fatsoenlijk woord meer uit me te krijgen. De volgende dag weet ik dan vaak niet eens meer waar ik naar heb gekeken. Het is slechts 'junkfood for the brain', om maar eens een moorddadig goede film te quoten. Wel zo rustig voor mijn omgeving, kan ik me zo voorstellen, maar het kost mij te veel tijd. De gehele jaren tachtig van de vorige eeuw heb ik verdaan met voor de buis hangen. Ik kende de horizontale programmering uit mijn hoofd, maar toen waren er nog niet zoveel zenders, dus in retroperspectief is dat niet echt een prestatie, waarmee je bijvoorbeeld terecht zou kunnen bij Wedden, dat..?. Mijn favoriete programma's waren destijds The A-Team, He-Man and the Masters of the Universe, Moordspel en de Way of life show, de laatste twee werden allebei gepresenteerd door Ron Brandsteder.
Tegenwoordig kijk ik alleen nog Sesamstraat via Uitzending Gemist met mijn dochter. Frank is zo grijs als een ouwe dakduif geworden, Sien ziet er nog steeds vief uit, meneer Aart is geen spat veranderd en Tommie, Ieniemienie en Pino zijn onveranderd irritant. Er zijn ook enkele nieuwe acteurs bijgekomen. Mijn favoriet is Buurman Baasje (mijn dochter noemt hem consequent Bimbam Baasje) gespeeld door Martin van Waardenberg. Buurman Baasje is een nors personage dat een hekel heeft aan spelende kinderen en de herrie die ze maken. Hij zegt dingen als 'nozem', 'nou ja zeg' en noemt Pino een blauwe reiger. Hij woont ook niet in Sesamstraat maar in de naastgelegen Maanzaadstraat. Iedereen, maar met name Hakim, neemt hem in de maling. Al dient gezegd dat hij de confrontatie telkenmale zelf opzoekt. Daar hoor je de twitteraars overigens nooit over.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel