In het Engels wordt het afgekort tot OCD

10-12-2012 14:52

Door Daniël Dee

Eens in de zoveel tijd krijg ik een mailtje van een of andere culturele organisatie met het verzoek of ik wil komen optreden. Gratis welteverstaan, want er is geen geld, maar er zal wel veel publiciteit zijn, wat dan weer goed is voor mijn naamsbekendheid. Aangezien ik een ongegeneerde letterenhoer ben, ben ik zeer gevoelig voor dat argument. Maar al snel schiet me dan te binnen dat ik een hoer ben en geen slet: voor niets kom ik mijn bed niet uit (of moet ik nu 'mijn bed in' schrijven; dit wordt zo een beetje een verwarrende vergelijking). Harde pegels wil ik in ieder geval zien, alvorens ik mijn kostbare tijd aan iemand anders spendeer. Het mag sowieso een wonder heten dat ik nog ergens aan toe kom met de dagelijkse bezigheden die ik mezelf heb opgelegd.
Wanneer ik 's avonds de vaatwasser heb ingeruimd, nog een spelletje patience op de laptop heb gespeeld om te ontspannen, weet ik dat ik nog een half uur heb om in bed te lezen. Stipt om half twaalf gaat het ligt uit. Dat houdt de zaak helder.
Dit strikte regiem hanteer ik voor de hele dag. Ik word er rustig van dat ik weet dat wanneer de wekker gaat ik een kwartier heb voor douche en grote boodschap, waarna er een kwartier volgt voor koffie en krant, om dan aan het werk te kunnen.
Mijn kinderen knuffel ik altijd om zeven uur in de avond en nooit langer dan vijf minuten. Zelfs niet als ze van de trap gevallen zijn of in de nacht wakker schrikken van een onbekend geluid. Zo weten ze wel dat ik van ze houd, maar stoom ik ze tegelijk klaar voor de boze buitenwereld. Hetzelfde geldt voor het liefdesspel met mijn vrouw, ook dat is van tevoren bepaald wanneer het gebeurt en hoe lang het duurt. Regelmaat houdt het lijf gezond.
Omdat het om een strikt regiem gaat kom ik soms wel eens in de problemen. Vooral wanneer ik me eens te buiten ga aan Sachertorte of bokbier en dus vaker naar de wc moet dan in mijn strakke schema past. Maar regels zijn regels en daar wijk ik niet van af, want voor je het weet is het eind zoek.
Zelfs voor mijn kleding heb ik een heus systeem. De schone was komt altijd onderop de stapel. Schone kleding pak ik altijd van bovenop de stapel. Dan hoef ik daar tenminste niet over na te denken.
Dag in dag uit. Alles heeft een regelmaat, alles is op orde, er is geen ruimte voor chaos. Kom dus niet aan met een geweldig optreden waar helaas, helaas geen budget voor is. En nu ik het er toch over heb, Magere Hein, dat hele sterven van je, laat dat ook maar achterwege, daar heb ik evenmin tijd voor.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel