Als er weer eens een volk werd afgeslacht

31-1-2013 01:05

Door Daniël Dee

Mijn kleuterschool heette de Larix en was gehuisvest in de Hazelaarstraat. Het gebouwtje is reeds lang en breed met de grond gelijk gemaakt. Het type onderwijs (als je al van onderwijs mag spreken op een kleuterschool) dat er gegeven werd was dat van wat wel denigrerend de zwartekousenkerk wordt genoemd. En er is geen enkele reden om daar niet denigrerend over te doen, maar dat terzijde, want dat is mijn particuliere overtuiging.
Mijn ouders zijn als halfslachtige katholieken geen aanhanger van die zwartekousendoctrine, maar het kleuterschooltje stond tegenover ons huis en dat vonden ze wel zo veilig, en wel zo makkelijk.
Ik heb drie jaar van dat onderwijs mogen 'genieten', omdat ik een late leerling ben. Was ik een vroege leerling geweest dan had ik er hoogstwaarschijnlijk ook drie jaar over gedaan, maar dat komt dan vooral omdat ik niet al te snugger ben.
Op dat kleuterschooltje werden bijbelverhalen verteld. Nu was ik al door mijn ouders geïntroduceerd met de fenomenen god en Jezus, maar het oude testament was me nog volledig onbekend.
Hoe vertel je op een verantwoorde wijze een kleuter de gruwelverhalen uit het oude testament? Ik weet niet wat pedagogisch gangbaar is, maar mijn kleuterjuf koos ervoor om metaforen te gebruiken. Als er weer eens een volk werd afgeslacht, dan zei die kleuterjuf dat die mensen door god in de pan werden gehakt. In mijn kleuterbrein zag ik een gigantische koekenpan voor me waar arme drommels werden vermalen tot sappig mensenvlees. Dat verontrustende beeld speelt me nu nog wel eens parten. Maar ik nam het aan van mijn kleuterjuf, want ik wilde met haar trouwen, vanwege haar lange, krullende, rode haren.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel