EEN 'STUKJE' HARMONIE OP DE SCHIEWEG Ogen/Oren De logica van krimp! MM Gastmaal D-day
Een korte edoch verhelderende spreekbeurt over krimpen

Ik houd mijn spreekbeurt over 'krimpen', omdat dat moest van meester Hans. Hij zei dat hij zo moe werd van elke keer luisteren naar spreekbeurten over katten en voetbal, dus gaf hij iedereen een onderwerp. Ik kreeg 'krimpen' toebedeeld, voor de kiezen zou mijn vader zeggen. En dan heb ik nog geluk gehad, want Jeannette moet een spreekbeurt maken over een lesbische lampenkap. Ga daar maar aanstaan. Ik heb in het woordenboek opgezocht wat krimpen betekent, zodat daar geen misverstanden over bestaan: 1 zich samentrekken, inz. door verlies of opnemen van vocht of door temperatuursverandering. Mijn vader beweert dat staal, van bijvoorbeeld een brug, kleiner wordt als het kouder wordt. Ik heb dat nog nooit gezien, maar als ik in een koud zwembad spring dan ondervind ik aan den lijve wat hij bedo...

D-day
Geen bouwputten meer, graag MM Geen sport om door te gaan Ren je Rotjeknor De uitslag was lelijk, de stilte mooi... Vanuit de Kuip
het gebed zonder einde

"Om te vieren dat de opknapbeurt van het Schouwburgplein klaar is, verzorgt Scapino Ballet 6 september een gratis dansoptreden op het plein."   Na de voorstelling zal een deel van het plein door deze belasting opnieuw een periode onbruikbaar zijn, omdat de pleinbekleding moet worden vervangen.  Om te vieren dat de opknapbeurt van het Schouwburgplein klaar is, verzorgt Scapino Ballet vervolgens 6 december een gratis dansoptreden op het plein.

Hoekig
De generatie van Suzanne sterft uit

Op YouTube vond ik een opname in zwart-wit van Herman van Veen die Suzanne zong. Midden jaren zestig van de vorige eeuw, vermoed ik. Herman liep tussen het publiek dat op de grond zat. In de reacties schreef Maarten Das (de dichter, jawel!): wat kunnen mensen toch mooi luisteren. Dat vond ik een observatie om jaloers op te zijn. Op de filmbeelden was inderdaad een jong, aandachtig luisterend publiek te zien. Het waren mooie mensen met dromerige blikken in hun ogen en soms met een arm om een geliefde geslagen. En ik – botterik die ik ben – kon alleen maar denken: dat zijn mensen uit de generatie van mijn ouders. Dat zijn nu verschrompelde bejaarden. Wie zou er al overleden zijn? En wat een bossen overtollig schaamhaar verbergen ze onder hun kleding.

D-day

Pagina's