Een woongroep voor alle Leefbaren en andere racisten

Mijn leefwereld is niet zo groot en mijn belevingswereld is zelfs nog kleiner, dus zat ik aan de bar in de Oude Sluis toen ik in gesprek raakte met een Leefbaar-aanhanger. Ik dacht: het is waar wat de dichter Menno Wigman zegt: 'dat alles wat zo laag en lelijk is, zo sterk en stevig staat.' En ik moest denken aan een tekst van Frank Zappa: 'I'm not black, but there's a whole lots a times I wish I could say I'm not white.' En ik moest denken aan een tekst van Marylin Manson: 'Everybody's someone else's nigger. I know you are, so am I. I wasn't born with enough middle fingers.' En ik moest denken aan een tekst van Primus: 'Wynona's got herself a big brown beaver and she shows it off to all her friends.' Al weet ik niet wat die laatste tekst met het voorgaande te maken heeft. Zonder blikken o...

D-day
Mijn blanke boerenlullenschap Ogen/Oren Wat flik je me nou? D-day
Te oud voor de Erasmusbrug?

Wie gaat hardlopen, krijgt vroeg of laat met blessures te maken. Dat heeft niets met Rotterdam maar met de gesteldheid van je fysiek te maken, zou je denken.  Er is één unieke plek in Rotterdam die mij blessures bezorgt, telkens weer. Nergens anders krijg ik blessures, behalve op deze ene plek. Het is steeds dezelfde blessure overigens. Het gaat om een blessure in de linker knie. Pijnlijk? Ja. Versleten? Tot op het bot. Alsof al het kraakbeen uit je knie verdwenen is. Eerst dacht ik dat het aan mijn gevorderde leeftijd lag. Kwestie van slijtage dus. Ik was geen kind meer. Al 34 jaar inmiddels! Ik kende mensen van ongeveer dezelfde leeftijd en zij haatten het om over de Erasmusbrug te fietsen, laat staan te rennen. Maar die wetenschap troostte mij niet. Waar was de tijd, die goeie ouwe tijd...

Ren je Rotjeknor
Heb je die taart zelf gemaakt?

Of waar we over spreken tijdens feestjes Soms kom je niet onder een fuif uit. Mijn schoonmaakster Evelien had net haar rijbewijs gehaald en wilde dat per se vieren. Vraag me niet waarom. En ik was een van de genodigden. Zeg maar niets meer. In haar woonkamer zaten reeds haar vriend Simon, haar vader en zijn nieuwe verloofde. De rest van het bezoek moest nog komen; het was nog vroeg in de middag. Evelien was zelf in de keuken aan het rommelen. Ik nam plaats op een stoel in de kring. Harry Mulisch schreef in de roman Een stenen bruidsbed, en ik parafraseer, want ik ben te belazerd om dat fragment op te zoeken: 'Als ik duiven op een plein zie, dan zijn die voor mij altijd dezelfde duiven, zelfs als het andere duiven zijn, want voor mij lijken ze allemaal op elkaar.' Die opmerking gaat ook op...

D-day
Vektiscode 13038 Dokter Bob Geblunder rond Gerard Meijer Vanuit de Kuip
Een vlek in de vorm van Jezus

Aan de bar in de Oude Sluis raakte ik in gesprek met Joop, een man van in de vijftig met een vale spijkerbroek, een vaal T-shirt en een even vaal gelaat. Na de gebruikelijke prietpraat over sport, kwam ook bij hem het hoge, stompzinnige woord eruit: 'Dit gaat niet lang goed meer. Er zijn gewoon te veel buitenlanders. We hebben ze niet meer onder controle.'Zoals ik reeds uit ervaring wist, stond ik op het punt een slopende discussie aan te gaan, zonder dat er daadwerkelijk resultaat geboekt zou worden. Welke argumenten ik ook zou aandragen, Joop zou zijn hakken in het zand zetten en niet naar me luisteren. Je hoopt altijd op een wonder, maar stupiditeit geneest niet met een handvol valide argumenten. Toch zou ik die discussie aangaan – al werd het ruzie – want nietsdoen zou evenmin iets ver...

D-day
Geen toekomst voor lelijke mensen Kunziana

Pagina's