Met z'n weinig naar de voorpremièrebios

18-4-2014 10:12

Door Ramon de Groot

Ramon luistert Rotterdammers af, deel 1

 

De vraag of er nog plaatsen zijn voor de voorpremière van 'Toen was geluk heel gewoon' wordt door de kassamevrouw direct met 'ja' beantwoord. Ze hoeft er niet eens voor in het computersysteem te kijken. 'Waar zou je willen zitten?' Op het beeldscherm dat me wordt toegedraaid is een schematische weergave van de zaal te zien, met de nog beschikbare plekken. Als het succes van een film wordt bepaald aan de hand van het aantal verkochte kaartjes, dan moet dit zo’n beetje de grootste commerciële flop ooit zijn.                                                                                                                                                         

Als ik de vrijwel lege zaal inloop, is de promotie van de eigen industrie in volle gang. Een potpourri van filmtrailers die allemaal het huismerk van zintuiglijk bederf, beter bekend onder de naam J. Nijenhuis, voluit verdienen. Als dat maar geen voorbode is voor de hoofdvoorstelling. In de zaal wordt eveneens druk gespeculeerd over het verloop van de eigenlijke film. 'Het zal toch niet zóiets zijn? Want dan ben ik echt weg hoor! Tjonge, jonge wat een flauw gedoe.' Achter me zitten twee dames uit de regio, die hardop uitspreken wat ik alleen over de film 'Hartenstraat' denk.  Ze hebben zich voor deze avond naar vermogen opgetut, zonder daarbij de make-up en eau de toilette te vergeten. Eigenlijk zonde van al het werk, met dat gedimde licht.                                                                                                                                          

Als de film eenmaal goed op gang is manifesteert zich -daar kun je op wachten- de bekende uitslover. Bij iedere gebeurtenis die tot een dramatisch effect kan leiden klinkt uit de zaal zoiets als: 'Doe het niet Nel, richt je gezin niet te gronde!' (Nel dreigt in te gaan op de avances van een Mokumse yogaleraar)  of 'Ja, pak hem aan, dat verdient hij!' (dezelfde yogaleraar die er door Siem van langs lijkt te krijgen). Hardop fluistert één van de dames: 'Die heeft thuis vast en zeker niks te vertellen. Je schaamt je toch helemaal rot als je met zo’n vent bent.' De ander: 'Dat is nou net de reden dat ik die van mij lekker thuis laat, met dit soort dingen.' De één: 'Nou, die van mij krijgt echt een por in z’n buik bij zulk gedrag. Maar dat weet hij zelf ook wel.' De ander: 'Ik houd je niet tegen, hoor. Van mij mag je je gang gaan. Als die daar zijn waffel maar houdt.'                                                                                                                               

Wanneer de aftiteling in beeld verschijnt, wordt de rekening opgemaakt. 'Het was een leuke film, maar niet alles klopte. Die stopcontacten waren gloednieuw, dat zag je gewoon.' De ander: 'Daar is het ook een film voor. Die oude stopcontacten zijn waarschijnlijk niet meer te krijgen. Uit de handel genomen waarschijnlijk.'  

 

Afbeelding / Facebookpagina 'Toen was geluk heel gewoon' 

         

Rubriek Afgeluisterde gesprekken

Ramon de Groot

Ramon de Groot (1984) groeide op in Hellevoetsluis, rondde een studie af op de Erasmus-universiteit nadat hij succesvol een HBO-opleiding Journalistiek had doorlopen.   Hij ...

Bekijk profiel